V CZ 57/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 57/11

.

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa M. T.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Rejonowej w Z.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 lipca 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 8 lutego 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie

przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania

i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2010 r. oddalił powództwo M. T.

przeciwko Skarbowi Państwa – Prokuraturze Rejonowej w Z. o odszkodowanie

oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 360 zł tytułem kosztów

procesu, odstępując od obciążania powoda tymi kosztami w części pozostałej na

podstawie art. 102 k.p.c

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

powoda, a postanowieniem z dnia 8 lutego 2011 r. uzupełnił

powyższe

postanowienie, zasądzając od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2700 zł tytułem kosztów postępowania

apelacyjnego.

W zażaleniu powód zakwestionował powyższe uzupełnienie orzeczenia

o kosztach, wnosząc o nieobciążenie go kosztami procesu za instancję apelacyjną

na podstawie art. 102 k.p.c.

Skarżący powołał się na zebrane w sprawie informacje na temat jego

możliwości płatniczych, uzasadniające taki wniosek.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zaskarżonym postanowieniu zostały zasądzone od powoda na rzecz

Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa koszty postępowania

apelacyjnego w pełnej wysokości (2700 zł) na podstawie art. 98 § 1 k.c.

Zastosowana

więc

została

podstawowa

zasada

orzekania

o

kosztach,

uzależniająca rozstrzygnięcie o nich od wyniku sprawy. Odwołanie się do art. 98

k.p.c. zazwyczaj nie wymaga uzasadnienia niezastosowania różnych ustawowych

odstępstw od tej zasady, jednakże w świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy

oraz zarzutów przedstawionych w zażaleniu istnieją znaczne utrudnienia przy

instancyjnej kontroli zaskarżonego postanowienia.

W aktach istnieją informacje o możliwościach płatniczych powoda i na ich

podstawie Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sposób wydatny

(w 90 %) odstąpił od obciążenia go kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c.

Co więcej, Sąd Apelacyjny w pełni zaaprobował te orzeczenia oddalając zażalenia

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2011 r.,

z

wszechstronnym

uzasadnieniem.

W

konsekwencji

doszło

do

sytuacji,

że w nieodległym czasie ten sam Sąd radykalnie odmiennie ocenił możliwości

płatnicze powoda w kontekście przepisu art. 102 k.p.c., a lakoniczność

zaskarżonego rozstrzygnięcia nie pozwala na odtworzenie w pełni motywów

zajętego stanowiska.

Należało

w

konsekwencji

uchylić

zaskarżone

postanowienie

celem

ponownego rozpoznania w części dotyczącej kosztów postępowania apelacyjnego

(art. 39815 § 1 k.p.c w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c.).