V CZ 57/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 57/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Zbigniew Strus

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi J. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w B.

z dnia 27 października 2005 r., w sprawie z wniosku J. W.

przy uczestnictwie E. W.

o powierzenie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi D.

i A. W. i pozbawienie E. W. władzy rodzicielskiej nad małoletnimi D. i A. W.

oraz z urzędu

przy uczestnictwie J. W., E. W. i M. W.

o wydanie zarządzeń co do małoletnich D. i A. W.

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2007 r.,

zażalenia skarżącego J. W.

na zarządzenie przewodniczącego

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 20 marca 2007 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Skarżący J. W . wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnych postanowień Sądu Okręgowego wydanych w postępowaniu

opiekuńczym. Skarga ta została mu zwrócona zarządzeniem przewodniczącego z 9

marca 2007 r. Przewodniczący zwrócił skarżącemu także zażalenie na to

zarządzenie, uznając w obydwu wypadkach, że pisma te, mimo że kierowane są do

Sądu Najwyższego, nie zostały sporządzone przez radcę prawnego ani przez

adwokata, co stanowi naruszenie wymagań art. 87 1 § 1 k.p.c. i uzasadnia ich zwrot

na podstawie art. 130 § 5 k.p.c.

Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie o zwrocie jego wcześniejszego

zażalenia. Także to pismo sporządził osobiście.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym strony,

o ile nie należą do grona osób określonych w § 2 tego przepisu, obowiązane są działać

przez adwokatów lub radców prawnych.

Oznacza to, że zarówno skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, jak i zażalenia na zarządzenia przewodniczącego

wydane w Sądzie Okręgowym, kierowane do Sądu Najwyższego objęte są

obowiązkiem sporządzenia ich przez adwokata lub radcę prawnego. Ze względu na

wymagania postawione w art. 871 § 1 k.p.c. skarżący J. W. nie ma zdolności

postulacyjnej, co powoduje, że wniesione przez niego zażalenie należało odrzucić na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 373 k.p.c., jako dotknięte

nieusuwalną wadą.

Wobec powyższego bezprzedmiotowe było badanie czy zostały spełnione

pozostałe przesłanki dopuszczalności tego zażalenia.

kg