V CZ 51/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 51/09

POSTANOWIENIE

Dnia 14 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa "S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w T.

przeciwko W. B. i K. B.-O.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 października 2009 r.,

zażalenia pozwanej K. B.-O. na postanowienie Sądu Apelacyjnego

[…]

z dnia 8 lipca 2009 r.,

1.) oddala zażalenie;

2.) zasądza od pozwanej K. B.-O. na rzecz powódki kwotę 317

zł (trzysta siedemnaście) tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie

pozwanej K. B.-O. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. odrzucające apelację

i zasądził od niej na rzecz powódki kwotę 3 600 zł tytułem kosztów postępowania

zażaleniowego.

Pozwana w zażaleniu zakwestionowała orzeczenie o kosztach procesu,

domagając się jego zmiany i odstąpienia od obciążenia jej tymi kosztami albo

uchylenia zaskarżonego orzeczenia celem ponownego rozpoznania wniosku strony

przeciwnej.

Skarżąca powołała się na naruszenie art. 102 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c.,

zwracając uwagę na dysproporcję majątkową stron, niezainicjowanie przez nią

procesu i precedensowy charakter sprawy oraz na nieadekwatność wysokości

zasądzonych kosztów wobec nakładu pracy pełnomocnika powódki.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy było

roszczenie powódki o zwrot zaliczki wpłaconej na poczet ceny sprzedaży

nieruchomości, w sytuacji gdy umowa sprzedaży nie doszła do skutku. Pozwani

jako współwłaściciele nieruchomości o wartości 5 mln zł otrzymali mianowicie

zaliczkę w wysokości 500 000 zł.

Wszystkie powołane w zażaleniu argumenty są nieuzasadnione w świetle

wykładni art. 102 k.p.c., mającego wyjątkowy charakter. Precedensowy charakter

sprawy nie stwarza podstawy do odstępstwa od zasady określonej w art. 98 k.p.c.,

podobnie jak ewentualne dysproporcja majątkowa stron. Stan majątkowy strony

zobowiązanej może tu mieć znaczenie, o ile uniemożliwia pokrycie kosztów, ale

taka sytuacja po stronie pozwanej nie zachodzi.

Pozwana nie jest uprawniona do skorzystania z przepisu art. 101 k.p.c., gdyż

– wbrew jej twierdzeniom - stworzyła konieczność wniesienia zasadnego pozwu

i nie uznała roszczenia przy pierwszej czynności. Co więcej, kwestionowała stale te

roszczenie.

Sąd Apelacyjny zasądził koszty zażaleniowe w minimalnej wysokości,

w związku z czym nie wystąpiła potrzeba oceny nakładu pracy pełnomocnika strony

przeciwnej; o wysokości tak orzeczonych koszów rozstrzygnął prawodawca.

Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art.

3941 § 3 k.p.c.) oraz orzec o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 98 i 108

§ 1 k.p.c.).