V CZ 50/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 50/10

POSTANOWIENIE

Dnia 23 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa P. S. i D. P.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu Państwa

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 marca 2011 r.,

zażaleń powódki D. P. i pozwanego Skarbu Państwa

na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 grudnia 2009 r.,

uchyla zaskarżone orzeczenie o kosztach zamieszczone

w punkcie czwartym i piątym wyroku i sprawę w tym zakresie

przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i

orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację

pozwanego Skarbu Państwa – Ministra Skarbu Państwa, zasądzając (w punkcie

czwartym wyroku) na jego rzecz od powodów P. S. i D. P. kwotę 10800, zł tytułem

kosztów postępowania apelacyjnego, a ponadto zasądził (w punkcie piątym

wyroku) od powodów na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa kwotę 5400, zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego (art. 98 § 1 i 3

k.p.c.).

Powyższe

Prokuratoria

orzeczenia

Generalna

o

kosztach

procesu

zaskarżyła

Skarbu

Państwa,

domagając

się

ich

zażaleniem

uchylenia

i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Skarżąca powołała się na naruszenie art. 105 § 1 k.p.c. przez nieokreślenie

wysokości obciążenia kosztami każdego z powodów.

Zażalenie na koszty procesu złożyła powódka D. P. zarzucając, iż ujawniona

sytuacja materialna i życiowa uzasadniała nieobciążanie

jej tymi kosztami na

podstawie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadnione jest zażalenie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

Powodowie bezspornie dochodzili od strony pozwanej odrębnych roszczeń o różnej

wysokości; powód domagał się zasądzenia kwoty 1.774.510, zł, a powódka - kwoty

262.000 zł. Jako przegrywający spór w instancji apelacyjnej zobowiązani byli –

na ogólnych zasadach - do zwrotu kosztów procesu stronie wygrywającej (art. 98

§ 1 i 3 k.p.c), ale tylko według reguł określonych w art. 105 § 1 k.p.c.

Ich odpowiedzialność z tego tytułu nie była „bezudziałowa” lub solidarna, dlatego

należało ją jednoznacznie zidentyfikować. Zasadą jest, że współuczestnicy

zwracają przeciwnikowi koszty w częściach równych, ale zasada ta może zostać

skorygowana przy istnieniu znacznych różnic w udziale w sprawie poszczególnych

uczestników. W rozpoznawanej sprawie została zwrócona uwaga na wyraźnie

różny rozmiar roszczeń każdego z powodów.

Pominięcie przy orzekaniu o kosztach procesu reguł określonych w art. 105

§ 1 k.p.c uzasadnia uchylenie zaskarżonych orzeczeń i przekazanie sprawy

rozpoznania (art. 398 15 § 1 k.p.c.

w oznaczonym zakresie do ponownego

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c.).

W

związku

ustosunkowania

się

z

zażaleniem

do

jej

powódki

zarzutu

w

zachodzi

przedmiocie

natomiast

istnienia

potrzeba

szczególnie

uzasadnionych okoliczności przewidzianych w art. 102 k.p.c. (por. dokumenty –

k. 1324-1330).