V CZ 50/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 50/05

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący)

SSN Bronisław Czech (sprawozdawca)

SSA Andrzej Struzik

w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości E. K. prowadzącego Przedsiębiorstwo

Usług Budowlanych "E. (…)" w B.

przeciwko Gminie i Miastu W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2005 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2005

r., sygn. akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 14 lutego 2005 r. odrzucił kasację strony

pozwanej od wyroku tego Sądu z dnia 8 listopada 2004 r., albowiem nie przedstawia

ona okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, ani też nie powołuje się na oczywiste

naruszenie prawa (art. 3935 w zw. z art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.).

Pozwana w zażaleniu wniosła o uchylenie tego postanowienia twierdząc,

że wymagania z art. 3931 § 1 pkt. 3 k.p.c., zostały spełnione albowiem w uzasadnieniu

kasacji szczegółowo uzasadniła jej podstawy, z którego to uzasadnienia wynika

oczywiste naruszenie prawa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ze względu na datę wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny, w sprawie mają

zastosowanie przepisy dotyczące kasacji w numeracji i brzmieniu obowiązującym

przed dniem 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy

– Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów

powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).

Zarówno kasacja, jak i zażalenie napisane są w sposób nieporadny, o czym

świadczy zarówno ich konstrukcja, jak i użyte sformułowania.

Sąd Apelacyjny trafnie stwierdził, że w kasacji brak jest przedstawienia

okoliczności uzasadniających przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Obszerne

uzasadnienie

podstaw

kasacji,

a

nawet

użycie

sformułowania,

że rozumowanie Sądu oparte jest na „oczywistych pomyłkach”, pozwalają przyjąć, iż

skarżący postawił zarzut oczywistego naruszenia prawa. W takiej sytuacji nie ma

potrzeby

przedstawienia

okoliczności

uzasadniających

przyjęcie

kasacji

do

rozpoznania. Ocena zaś, czy rzeczywiście występuje oczywiste naruszenie prawa,

uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania, nie należy ani do Sądu drugiej

instancji, ani do Sądu Najwyższego rozpoznającego zażalenie na odrzucenie kasacji,

lecz do Sądu Najwyższego, który bada kasację na tzw. przedsądzie (art. 393 § 2 i 3

k.p.c.).

Dlatego Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie (art. 386 k.p.c. w zw.

z art. 391§ 1, art. 39318 § 1 i 3, art. 39319 oraz art. 397 § 2 k.p.c. w brzmieniu sprzed 6

lutego 2005 r.).