V CZ 5/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 5/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku A. B.-K.

przy uczestnictwie Z. M. i W. M.

o zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 marca 2011 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 18 października 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawczyni z powodu jej niedopuszczalności ze względu na

wartość przedmiotu zaskarżenia.

Z

uzasadnienia

postanowienia

wynika,

że

Sąd

Rejonowy

w

W. postanowieniem z dnia 15 października 2009 r. oddalił wniosek A. B.-K. o

zniesienie współwłasności poddasza nieruchomości. Podana we wniosku pierwotna

wartość przedmiotu sporu (650 zł) została – na wezwanie Sądu – ostatecznie

oznaczona kwotą 530 000 zł. W apelacji wnioskodawczyni wskazała wartość

przedmiotu zaskarżenia w wysokości 8 989 zł. Wnosząc skargę kasacyjną,

pełnomocnik wnioskodawczyni oznaczył wartość przedmiotu zaskarżenia w

wysokości 269 982 zł. Zdaniem Sądu w okolicznościach sprawy wskazana w

skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być wyższa niż

oznaczona w apelacji. To oznacza, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu,

ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekroczyła określonego w art. 519 1

§ 4 pkt 4 k.p.c. progu dopuszczalności wniesienia skargi.

W zażaleniu pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił, że nie ma podstaw do

odrzucenia skargi kasacyjnej, albowiem wartość przedmiotu zaskarżenia – jego

zdaniem – została określona prawidłowo. W konkluzji zażalenia wniósł o jego

uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach

o zniesienie współwłasności i dział spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia

jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni domagała się zniesienia

współwłasności

znajdującego

się

nad

strychem

poddasza

nieużytkowego

(określonego nadstryszem), stanowiącego nieruchomość wspólną, powstałą na

skutek prawomocnego zniesienia współwłasności nieruchomości położonej w W.

przy ul. W. 12 postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 listopada 2002 r.

(sygn. Akt […]), zmienionego postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 30

czerwca 2004 r. (sygn. Akt […]). W świetle okoliczności sprawy, zwłaszcza opinii

biegłego A. D., jest oczywiste, że wartość stanowiącego przedmiot zniesienia

współwłasności poddasza nieużytkowego jest znacznie niższa niż 150 000 zł. Nie

ulega zatem wątpliwości, że prawidłowo określona w sprawie wartość przedmiotu

zaskarżenia nie mogła przekroczyć przewidzianego w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.

progu

dopuszczalności

kasacyjnej

wartość

wniesienia

przedmiot

skargi

zaskarżenia,

kasacyjnej.

oznaczona

Wskazana w skardze

–

jak

wyjaśniono

w zażaleniu – według wartości udziału wnioskodawczyni w nieruchomości, która

była przedmiotem zniesienia współwłasności w wyżej przytoczonej sprawie, jest

oczywiście błędna, albowiem wartości przedmiotu zaskarżania w niniejszej sprawie

– ze względu na przedmiot zniesienia współwłasności (nieruchomość wspólna w

postaci poddasza nieużytkowego) – nie może określać wartość dawnego udziału

wnioskodawczyni w zniesionej już współwłasności nieruchomości.

Ponadto trafne jest stanowisko Sądu Okręgowego, że w wypadku wniesienia

skargi

kasacyjnej

od

postanowienia

oddalającego

apelację

uczestnika

postępowania oznaczona w skardze wartość przedmiotu zaskarżenia może być

albo taka sama, albo niższa, jak w apelacji. Nie jest możliwe natomiast oznaczenie

tej wartości kwotą wyższa niż w apelacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 6 maja 2010 r., II CZ 38/10, niepubl.).

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39814 k.p.c.).