V CZ 44/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 44/09

POSTANOWIENIE

Dnia 14 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku T. P.

przy uczestnictwie H. P.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 października 2009 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 25 czerwca 2009 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił

wniosek wnioskodawczyni T. P. o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi

kasacyjnej.

Rozpoznając zażalenie wnioskodawczyni Sąd Najwyższy zważył, co

następuje:

Zaskarżone postanowienie wydał sąd II instancji, dlatego zażalenie

wnioskodawczyni jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c.

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.). Wskazuje na to jednoznaczna

treść art. 3941 k.p.c., również po nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 19 marca

2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 167, poz.

1398 ze zm.). Istotne jest to, że przepis ten nie przewiduje możliwości złożenia

zażalenia na orzeczenie sądu drugiej instancji w przedmiocie kosztów sądowych,

w ramach administracyjnoprawnej relacji między stroną a Skarbem Państwa

(budżetem).

Regulacja

taka

jest

zgodna

z

przepisami

konstytucyjnymi.

Potwierdził to Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 31 marca 2009 r., SK 19/08

(Dz.U. Nr 58, poz. 486), uznając, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma

charakter akcesoryjny wobec głównego celu postępowania sądowego, nie tylko nie

stanowi odrębnej sprawy, ale nawet nie jest elementem rozstrzygnięcia kończącego

sprawę.

Orzeczono zatem jak w sentencji postanowienia.

jz