V CZ 36/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 36/12

POSTANOWIENIE

Dnia 13 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSA Władysław Pawlak

w sprawie z wniosku J. B. i A. B.

przy uczestnictwie E. L., Skarbu Państwa - Starostwa Powiatowego

w B. i Anny O.-O.

o rozgraniczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 września 2012 r.,

zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 11 stycznia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

W sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, postanowieniem z dnia 11

stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców od

postanowienia Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 18 października 2011 r. w

części

dotyczącej

drugiego

punktu.

Dotyczył

on

odrzucenia

wniosku

o

rozgraniczenie nieruchomości, poza zakresem objętym punktem pierwszym

postanowienia Sądu, odnoszącym się do merytorycznego rozstrzygnięcia w postaci

rozgraniczenia wymienionych w nim działek ewidencyjnych.

Przyczyną odrzucenia skargi była jej niedopuszczalność wskutek uznania

przez Sąd Okręgowy, że nie stanowi materii podlegającej temu środkowi

zaskarżenia kwestia objęta zakresem wniesionej skargi kasacyjnej. Chodziło

o żądanie wnioskodawców w przedmiocie, w jakim ich wniosek został odrzucony

postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 11 stycznia 2011 r., od tego zaś

postanowienia nie służy skarga kasacyjna, lecz zażalenie. Z kolei, istoty orzeczenia

Sądu Okręgowego, który stanowi oddalenie zażalenia nie zmienia, zdaniem tego

Sądu, nazwanie go apelacją co do części rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego,

będącej postanowieniem o charakterze formalnym, zaskarżalnym zażaleniem, a

nie apelacją, odnoszącą się tylko do rozstrzygnięć merytorycznych.

W zażaleniu wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 11

stycznia 2012 r. zarzucono temu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania,

tj. art. 3981 § 1, art. 516 i art. 5191 § 1 k.p.c., wnosząc o uchylenie tego

postanowienia w całości z zasądzeniem kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wnioskodawcy w zażaleniu uważają za decydujące o przysługującej im

skardze kasacyjnej to, że skoro Sąd Okręgowy formułując rozstrzygnięcie co do

całego zakresu objętego apelacją, a więc także do tej części żądania, w którego

zakresie wniosek został odrzucony i która powinna być zaskarżona zażaleniem,

orzekł o oddaleniu apelacji, to miał na myśli - apelację. Gdyby było inaczej, to

powinien rozstrzygnąć oddzielnie - o oddaleniu apelacji w zakresie, która podlegała

zaskarżeniu apelacją i o oddaleniu zażalenia, w części zaskarżalnej zażaleniem.

Rozumowanie wnioskodawców jest błędne i nie mają oni racji twierdząc,

że Sąd Okręgowy zamierzał oddalić apelację, jeśli w zaskarżonym postanowieniu

jest mowa o oddaleniu apelacji, a to znaczyło, że od takiego orzeczenia w sprawie

z zakresu prawa rzeczowego (o rozgraniczenie) przysługuje skarga kasacyjna.

O dopuszczalności skargi kasacyjnej na podstawie art. 5191 § 1 k.p.c. nie decyduje

sposób słownego określenia przez Sąd swego rozstrzygnięcia, lecz przedmiot tego

rozstrzygnięcia. Mają rację skarżący w tle swojego zażalenia, że gdyby nie

posłużenie się niewłaściwym słowem, nie byłoby powodu do kwestionowania

odrzucenia skargi kasacyjnej. Taki powód jest jednak tylko pretekstem, żeby

z wadliwego posłużenia się słowem „apelacja", zamiast „zażalenie" do tej części

orzeczenia, w której chodziło o oddalenie zażalenia uczynić przesłankę

dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Jeżeli z istoty sprawy wynika, że należy ona do materii podlegającej

zaskarżeniu zażaleniem, rozpoznawanym w ramach postępowania zażaleniowego,

to pomimo nazwania tego w orzeczeniu Sądu drugiej instancji „oddaleniem

apelacji" chodzi o oddalenie zażalenia, a od takiego rozstrzygnięcia skarga

kasacyjna nie przysługuje. Nie jest racjonalne uzasadnienie, proponowane

w zażaleniu

wnioskodawców,

aby

sposób

sformułowania

rozstrzygnięcia

w orzeczeniu decydował o dopuszczalności i rodzaju jego zaskarżenia. Jest to

oczywiście sprzeczne z katalogiem przesłanek o dopuszczalności skargi kasacyjnej

sformułowanym w kodeksie postępowania cywilnego.

Mając to na uwadze należało zażalenie oddalić na podstawie art. 398 14

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

es