V CZ 35/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 35/09

POSTANOWIENIE

Dnia 9 września 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa S. Sp. z o.o.

przeciwko G.W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2009 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w O. z dnia 7 listopada 2008 r. skarżąca G.W. wniosła o

zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek,

jako nieuzasadniony.

W

zażaleniu

skarżąca

domagała

się

zmiany

tego

postanowienia

i uwzględnienia wniosku, podnosząc zarzut naruszenia art. 102 ustawy o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kognicja Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym została

unormowana w art. 3941 k.p.c. Przepis ten, także w wersji znowelizowanej

obowiązującej od dnia 22 maja 2009 r., nie przewiduje możliwości zaskarżenia

w trybie zażaleniowym orzeczenia sądu drugiej instancji odmawiającego zwolnienia

od kosztów sądowych.

W wyroku z dnia 31 marca 2009 r. (SK 19/08( Trybunał Konstytucyjny

stwierdził, że taki stan prawny jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 w związku

z art. 176 ust. 1 Konstytucji (Dz. U. z 2009 r. Nr 58, poz. 486). W szczególności

dlatego, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma charakter akcesoryjny

wobec głównego celu postępowania sądowego i nie tylko nie stanowi odrębnej

sprawy w rozumieniu Konstytucji, ale nawet nie jest elementem rozstrzygnięcia

kończącego sprawę.

Zażalenie G.W. jest w konsekwencji niedopuszczalne i podlega odrzuceniu

(art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).