V CZ 32/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 32/12

POSTANOWIENIE

Dnia 13 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner

SSA Władysław Pawlak (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie

przy uczestnictwie J. H. i Ju. H.

o wpis hipoteki przymusowej w księdze wieczystej Kw Nr …,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 września 2012 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania Ju. H. na postanowienie Sądu Okręgowego z

dnia 5 stycznia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym

postanowieniem

Sąd

Okręgowy

odrzucił

zażalenie

uczestniczki Ju. H. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 15 grudnia 2011 r.

odrzucającego apelację uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z

dnia 4 lipca 2011 r.

W

uzasadnieniu

wskazał,

że

postanowienie

odrzucające

apelację

uczestników, wydane przez Sąd drugiej instancji jako kończące postępowanie

w sprawie, w której przysługuje skarga kasacyjna, podlega zaskarżeniu zażaleniem

do Sądu Najwyższego, z tym że stosownie do art. 87¹ § 1 k.p.c., tego rodzaju

czynność procesowa wymaga zachowania tzw. przymusu adwokackiego, który

polega na obowiązkowym zastępstwie strony przez adwokata lub radcę prawnego.

Zatem wniesione przez stronę zażalenie winno być sporządzone i podpisane przez

profesjonalnego

pełnomocnika,

o

czym

uczestniczka

została

pouczona.

Tymczasem uczestniczka tego wymogu formalnego nie dochowała, co czyni jej

zażalenie niedopuszczalnym.

W zażaleniu wniesionym za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika,

uczestniczka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Zarzuciła naruszenie prawa procesowego, a to art. 130 § 5 k.p.c. w zw.

z art. 87¹ k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu

jej osobistego zażalenia, podczas gdy właściwe ich zastosowanie

winno

spowodować zwrot pisma, z możliwością uzupełnienia jego braków formalnych

w terminie 7 dni.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, które dotyczy

także czynności procesowych, podejmowanych przed sądem niższej instancji,

chyba że strona jest osobą wymienioną § 2 tegoż artykułu. Uczestniczka jednak nie

ma wymaganej przez ten przepis zdolności postulacyjnej. W związku z tym

zażalenie od postanowienia Sądu drugiej instancji kończącego postępowanie

w sprawie, w której przysługuje skarga kasacyjna powinno być sporządzone

i podpisane przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie sporządzone

i podpisane przez stronę nie mającą zdolności postulacyjnej przed Sądem

Najwyższym jest dotknięte brakiem formalnym nieusuwalnym skutkującym

odrzuceniem środka odwoławczego jako niedopuszczalnego, bez wzywania

uzupełniania tego braku i bez możliwości

jego usunięcia przez

do

pełnomocnika

(zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012 r. V CZ 132/11,

z dnia 21 września 2011 r. I CZ 59/11, z dnia 25 sierpnia 2010 r. II UZ 16/10,

z dnia 6 listopada 2008 r. III CZ 35/08). Skutki niezachowania przymusu

adwokackiego normowanego przez przepis art. 87¹ § 1 k.p.c. reguluje ogólnie art.

130 § 5 k.p.c., a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych przymusem

adwokackim, w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne

regulacje (art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c., art. 370 k.p.c. i art. 373 k.p.c.)

przewidujące odrzucenie zażalenia wniesionego osobiście przez stronę.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 394¹

§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.

jw