Legislator Case Law & Legislation
V CZ 31/11 AI generated

V CZ 31/11 · Sąd Najwyższy

Case Number V CZ 31/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

reemisję kablową. W jego uzasadnieniu wskazał, że apelacja w tej części nie ono wydane z naruszeniem art. 130 § 1 k.p.c. i art. 130 2 § 1 i 2 k.p.c. i art. 373

Legislator headnote

AI generated

art. 373 k.p.c, art. 130 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; V CZ 31/11 · Sąd Najwyższy: reemisję kablową. W jego uzasadnieniu wskazał, że apelacja w tej części nie ono wydane z naruszeniem art. 130 § 1 k.p.c. i art. 130 2 § 1 i 2 k.p.c. i art. 373

Keywords

AI generated
art. 373 k.p.c art. 130 § 1 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 373 k.p.c
Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 373
art. 130 § 1 k.p.c
ono wydane z naruszeniem art. 130 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 31/11

POSTANOWIENIE

Dnia 8 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Filmowców Polskich w Warszawie

przeciwko J. L.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 marca 2012 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie zawarte w punkcie 1 wyroku Sądu

Apelacyjnego

z dnia 28 września 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 września 2010 r. Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 373

k.p.c., odrzucił wniesioną przez radcę prawnego reprezentującego pozwanego

apelację od rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w J. zakazującego pozwanemu

reemisji utworów audiowizualnych do czasu zawarcia z powodem umowy o

reemisję kablową. W jego uzasadnieniu wskazał, że apelacja w tej części nie

została opłacona, pozwany uiścił bowiem wyłącznie opłatę stosunkową od

uwzględnionych

w

dalszej

części

wyroku

Sądu

Okręgowego

roszczeń

majątkowych.

Rozstrzygnięcie to zaskarżył pozwany zarzucając w zażaleniu, że zostało

ono wydane z naruszeniem art. 130 § 1 k.p.c. i art. 130 2 § 1 i 2 k.p.c. i art. 373

k.p.c. przez odrzucenie apelacji w tej części, bez uprzedniego wezwania

pozwanego do uiszczenia brakującej części opłaty i bez dokonania uprzedniego jej

zwrotu co uniemożliwiło skarżącemu wniesienie brakującej części opłaty w terminie

tygodniowym.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie

sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Po uchyleniu z dniem 1 lipca 2009 r. art. 130 2 § 3 k.p.c. (ustawą z dnia

5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz

niektórych innych ustaw, Dz.U. Nr 234, poz. 1571), Kodeks postępowania

cywilnego nie reguluje wprost skutków wniesienia przez adwokata, radcę

prawnego, rzecznika patentowego środka odwoławczego lub środka zaskarżenia

bez uiszczenia należnej od niego opłaty stałej albo stosunkowej. Jak przyjmuje się

w judykaturze (uchwała składu siedmio sędziów Sądu Najwyższego z dnia

15 czerwca 2010 r., II UZP 4/10, OSNP 2011, nr 3-4, poz.38. oraz dalsze podane

w niej postanowienia) w takiej sytuacji odpowiednie zastosowanie znajdzie art. 130

§ 1 k.p.c., przewidujący procedurę naprawczą polegającą na wezwaniu skarżącego

przez przewodniczącego do uiszczenia brakującej opłaty, z tą jednak modyfikacją,

że w razie niewykonania zarządzenia przewodniczącego środek zaskarżenia

podlega odrzuceniu, a nie zwrotowi.

W

tym stanie rzeczy, zasadnie zarzuca skarżący przedwczesność

częściowego odrzucenia wniesionej apelacji, nie poprzedzonego konieczną

procedura sanacyjną. Kierując się tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone

postanowienie (art. 39815 § 1 zd. pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

md