V CZ 31/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 31/06

POSTANOWIENIE

Dnia 12 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. M.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Na Życie S.A. o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2006 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 19 grudnia 2005 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie powoda –

wniesione na postanowienie tego Sądu z dnia 27 września 2005 r. o odrzuceniu

apelacji – jako niedopuszczalne. Uznał bowiem, że zostało ono złożone w sprawie,

w której nie przysługuje skarga kasacyjna ze względu na wartość przedmiotu

zaskarżenia.

Pełnomocnik powoda w zażaleniu na to postanowienie wniósł o uchylenie

zaskarżonego orzeczenia. Sprawa została wszczęta przed nowelizacją kodeksu

postępowania cywilnego i toczy się – jego zdaniem – według przepisów

dotychczasowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2005 r. o zmianie ustawy – kodeks

postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.

U. Nr 13, poz. 98) wynika, że sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy toczą się od tego dnia (6 lutego 2005 r.) według przepisów tej

ustawy; jedynie do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a także do odmowy przyjęcia jej do

rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Współcześnie w prawie procesowym cywilnym – co potwierdza przytoczony

przepis – obowiązuje zasada bezzwłocznego działania prawa procesowego, a jeżeli

ustawodawca zamierza od niej odstąpić, to określa ściśle granice tego odstępstwa

(uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r.,

III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53).

Trafnie Sąd Apelacyjny uznał zatem, że rozpoznawana sprawa, w której

wskazana w apelacji z dnia 8 czerwca 2005 r. wartość przedmiotu zaskarżenia

wynosi 31 320 zł, nie jest sprawą kasacyjną ze względu na przewidzianą art. 3982

§ 1 k.p.c. wartość przedmiotu zaskarżenia (50 000 zł).

Niekasacyjny charakter sprawy wyłącza – co również trafnie przyjął Sąd

Apelacyjny – dopuszczalność wniesienia zażalenia. Zgodnie z art. 394 1 § 2 k.p.c.

zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje bowiem – oprócz wypadków

przewidzianych w paragrafie pierwszym tego przepisu – na postanowienie sądu

drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, jeżeli zostało wniesione

w sprawie, w której przysługuje skarga kasacyjna.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39814 z zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).