V CZ 30/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 30/10

POSTANOWIENIE

Dnia 20 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa M. Z.

przeciwko "I. S. POLSKA" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i "V."

Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.

przy uczestnictwie interwenienta ubocznego Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń

Spółki Akcyjnej w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2010 r.,

zażalenia pozwanego "V." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w W. na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 24 lutego 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie w punkcie 2 - gim w części

dotyczącej zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego na rzecz

powoda od pozwanej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

"V."; zasądza od powoda na rzecz pozwanego "V."

Spółki z

ograniczoną odpowiedzialnością 240 (dwieście czterdzieści) zł

kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Po rozpoznaniu zażalenia powoda M. Z. postanowieniem z dnia 24 lutego

2010 r. Sąd Okręgowy zmienił postanowienie w przedmiocie kosztów zawarte w

punkcie III wyroku Sądu Rejonowego z dnia 8 grudnia 2009 r. w ten sposób, iż

odstąpił od

obciążania powoda M. Z. kosztami procesu poniesionymi przez

pozwanych I. S. Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i V. Spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością w W. oraz Powszechny Zakład Ubezpieczeń

Spółka Akcyjna w W. W punkcie drugim postanowienia Sąd zasądził solidarnie od I.

S. Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i V. Spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością w W. na rzecz powoda M. Z. koszty zastępstwa prawnego w

postępowaniu zażaleniowym.

Na

powyższe

Spółka z ograniczoną

rozstrzygnięcie

zażalenie

odpowiedzialnością

w

W. złożyła

pozwana

Wniosła

o

V. uchylenie

zaskarżonego postanowienia co do punktu drugiego i przekazania sprawy Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie przepisów art. 98

k.p.c. poprzez błędną interpretację oraz art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie.

Skarżąca poniosła, iż zgodnie z treścią art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca

sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi procesowemu na jego żądanie

koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W wyroku Sądu

Rejonowego z dnia 8 grudnia 2009 r. powództwo M. Z. w stosunku do V. Spółka z

ograniczoną odpowiedzialnością w W. zostało w całości oddalone. W związku z tym

nie jest zasadnie obciążanie skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego,

ponieważ o zakresie zwrotu kosztów w postępowaniu incydentalnym decyduje

ostateczny wynik sprawy, a skarżąca wygrała proces wobec powoda.

Sąd Najwyzszy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest

zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia

praw i celowej obrony (koszty procesu). Przepis ten ustanawia zasadę

odpowiedzialności za wynik procesu. Za przegrywającego uznaje się powoda,

którego żądanie nie zostało uwzględnione, lub pozwanego, którego obrona okazała

się nieskuteczna. Dla oceny, która ze stron przegrała sprawę nie ma znaczenia to,

z czyjej inicjatywy postępowanie zostało wszczęte. Z kolei o tym, w jakim stopniu

strona wygrała lub przegrała sprawę decyduje rezultat przeprowadzonego

porównania roszczeń dochodzonych z roszczeniami ostatecznie uwzględnionymi.

Oznacza to, że o obowiązku zwrotów kosztów procesu decyduje ostateczny wynik

sprawy (por. postanowienie SN z dnia 14 lutego 1968 r. sygn. akt l PZ 75/67,

niepubl.; postanowienie SN z dnia 9 października 1967 r., sygn. akt l CZ 81/67,

niepubl.; postanowienia SN z dnia 12 sierpnia 1965 r., sygn. akt l CZ 80/65, OSNC

1966, nr 3). Jeżeli natomiast strona nie wygrała sprawy w całości, bowiem sąd tylko

częściowo uwzględnił jej żądania, wówczas sąd koszty wzajemnie znosi lub

stosunkowo rozdziela (art. 100 zd. 1 k.p.c.).

Żaląca się trafnie podnosi więc, że, w związku z oddaleniem w całości

powództwa wobec niej, nie powinna ponosić kosztów postępowania, ponieważ

jest wobec powoda M. Z. stroną wygrywającą proces.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. art. 394 1 § 3

w zw. z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego wynika z treści art.

3941 § 3 w zw. z art. 39821, art. 391 § 1 i art. 98 § 1 k.p.c.