V CZ 3/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 3/08

POSTANOWIENIE

Dnia 5 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

SSA Michał Kłos

w sprawie ze skargi H. R.

przy uczestnictwie G.(...) Spółce z o.o. w K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2008 r.,

zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 6 listopada 2007 r.,

sygn. akt VI WSC (…),

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w K. odrzucił wniesioną przez H. R.

osobiście skargę o stwierdzenie niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia z

powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi (art. 424 6 § 3 w związku z art. 4245 §

2 k.p.c.).

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że dnia 18 czerwca 2003 r. Sąd Rejonowy

w K. wydał wyrok zaoczny, w którym zasądził od H. R. na rzecz „G.(…)” sp. z o.o. w K.

114,06 zł z odsetkami w wysokości 1% dziennie oraz koszty procesu. Wyrok

uprawomocnił się bez zaskarżenia. Dnia 20 sierpnia 2007 r. pozwana wniosła do Sądu

Apelacyjnego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

w której zaskarżyła m. in. wyrok zaoczny z dnia 18 czerwca 2003 r. Po przekazaniu

skargi Sądowi Rejonowemu w K., przewodniczący poinformował pozwaną, że skarga

dotycząca wyroku zaocznego została zarejestrowana jako odrębna sprawa i wezwał

pozwaną do złożenia w terminie 7 dni trzech odpisów skargi wraz z trzema kompletami

załączników pod rygorem odrzucenia skargi. Pozwana w zakreślonym terminie złożyła

trzy odpisy skargi, ale bez załączników. Odrzucając skargę Sąd uznał, że jej braki

formalne nie zostały usunięte z powodu niedołączenia załączników do odpisów skarg.

W

osobiście

sporządzonym

zażaleniu,

pozwana

wniosła

o

uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

jest

niedopuszczalne

z

powodu

niezachowania

wymagania

przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c. Przytoczony przepis stanowi, że w postępowaniu

przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców

prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z

postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej

instancji.

Zacytowanego przepisu nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie o kosztów

sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej

organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator,

notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej

organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny lub radca

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.). Przepisu art. 871 § 1 k.p.c.

nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest

wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 87 1 § 3 k.p.c.).

Skarżąca nie wykazała, aby należała do kręgu wymienionych wyżej osób, które

są zwolnione od zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Wniesione przez nią

zażalenie, sporządzone osobiście, podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Odrzucenie zażalenia nie pozbawia skarżącej możliwości złożenia w Sądzi

Rejonowym wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu, który rozważy dokonanie

możliwych w sprawie czynności.

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

postanowienia (art. 373 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).

jak

w

sentencji