V CZ 3/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 3/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa "I." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w N.

przeciwko "G." Spółce Akcyjnej w W.

o nakazanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2007 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 7 listopada 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 7 listopada 2006 r. odrzucił skargę

pozwanej G. Spółki Akcyjnej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 lipca 2006 r. z powodu jej nieopłacenia opłatą

stałą w wysokości 600 zł.

W zażaleniu na to postanowienie pozwana G. Spółka Akcyjna wniosła o

jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi

Apelacyjnemu.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W przedmiotowej sprawie skarżąca domagała się stwierdzenia niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w części rozstrzygającej

o roszczeniach o charakterze niemajątkowym zgłoszonych wobec dokonania czynu

nieuczciwej konkurencji, tj. o żądaniach zaniechania

niedozwolonych działań

i nakazanie złożenia oświadczenia przepraszającego.

Zgodnie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: „u.k.s.c.” ) przepisy

przewidujące pobranie opłaty od pozwu stosuje się również do opłaty od skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, chyba że

przepis szczególny stanowi inaczej.

Stosownie zaś do treści art. 26 ust. 1 pkt 6 u.k.s.c. od roszczeń o ochronę

praw

niemajątkowych

naruszonych

lub

zagrożonych

czynami

nieuczciwej

konkurencji pobiera się opłatę stałą w wysokości 600 zł.

Skutki nieuiszczenia opłat od środków odwoławczych i środków zaskarżenia

wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników określa - wbrew odmiennym

twierdzeniom skarżącej - art. 1302 § 3 k.p.c. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca

bez wezwania o uiszczenie opłaty pismo wniesione przez adwokata, radcę

prawnego lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia

(apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od

nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie

w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości

przedmiotu

zaskarżenia.

W

świetle

powyższego

unormowania

nie

ulega

wątpliwości, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia

opłacona

przez

stronę

reprezentowaną

przez

profesjonalnego

pełnomocnika w niższej wysokości niż wymagana przez przepisy ustawy podlega

odrzuceniu - jak słusznie przyjął Sąd Apelacyjny - bez wzywania o uzupełnienie

brakującej kwoty.

Z podanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.

jc