V CZ 29/18 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez powódkę A. K. od wyroku tego Sądu z dnia 10 lutego 2017 r. w sprawach przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 27.758 zł z odsetkami ustawowymi oraz przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 34.060 zł z odsetkami ustawowymi, wskazując, że jest ona niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od przewidzianej w art. 3982 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazał, że zaskarżonym wyrokiem objęto rozstrzygnięcie pięciu połączonych spraw do wspólnego rozpoznania, a w każdej z tych spraw inna była też wartość przedmiotu sporu; w dwóch sprawach wartość ta była niższa niż 50.000 zł.W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o jego uchylenie i nadanie biegu złożonej skardze kasacyjnej.Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 9 stycznia 2018 r. odrzucił zażalenie w zakresie dotyczącym powództwa A.
Legislator headnote
AI generatedart. 3982 § 1 k.p.c, art. 219 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; V CZ 29/18 · Sąd Najwyższy: przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 34.060 zł z odsetkami, wobec nieuiszczenia opłaty od zażalenia.W związku z powyższym zażalenie złożone przez powódkę podlega rozpoznaniu w części odnoszącej się do powództwa A. K. przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 27.758 zł z odsetkami.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 29/18 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)SSN Bogumiła Ustjanicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 maja 2018 r., połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw:
1. z powództwa A. K. przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 50.000 zł z odsetkami, 2. z powództwa A. K. przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 64.928 zł z odsetkami, 3.z powództwa A. K. przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 27.758 zł z odsetkami, 4. z powództwa A. K. przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 34.060 zł z odsetkami, 5. z powództwa A. K. przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 65.447 zł z odsetkami,zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w K.z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt IV Ca (…), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez powódkę A. K. od wyroku tego Sądu z dnia 10 lutego 2017 r. w sprawach przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 27.758 zł z odsetkami ustawowymi oraz przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 34.060 zł z odsetkami ustawowymi, wskazując, że jest ona niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od przewidzianej w art. 3982 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazał, że zaskarżonym wyrokiem objęto rozstrzygnięcie pięciu połączonych spraw do wspólnego rozpoznania, a w każdej z tych spraw inna była też wartość przedmiotu sporu; w dwóch sprawach wartość ta była niższa niż 50.000 zł.W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o jego uchylenie i nadanie biegu złożonej skardze kasacyjnej.Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 9 stycznia 2018 r. odrzucił zażalenie w zakresie dotyczącym powództwa A.
K. przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 34.060 zł z odsetkami, wobec nieuiszczenia opłaty od zażalenia.W związku z powyższym zażalenie złożone przez powódkę podlega rozpoznaniu w części odnoszącej się do powództwa A. K. przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 27.758 zł z odsetkami.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwaliło się stanowisko, zgodnie z którym połączenie na podstawie art. 219 k.p.c. kilku spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia jest zabiegiem technicznym i nie prowadzi do powstania jednej nowej sprawy. Sprawy połączone zachowują swoją odrębność i samodzielność; o dopuszczalności skargi kasacyjnej od wyroku rozstrzygającego te sprawy decyduje nie łączna wartość przedmiotu zaskarżenia ustalona jako suma wartości poszczególnych połączonych spraw, lecz wartość przedmiotu zaskarżenia w każdej nich z osobna (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2008 r., I CZ 148/07, nie publ. oraz wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 6 października 2006 r., V CSK 206/06, nie publ. i z dnia 22 września 1967 r., I CR 158/67, OSNC 1968, nr 6, poz. 105).W niniejszym postępowaniu do wspólnego rozpoznania zostało połączonych pięć spraw, w tym między innymi z powództwa A.
K. przeciwko B. K. o zapłatę kwoty 27.758 zł z odsetkami. Nie ma więc znaczenia – wbrew twierdzeniu skarżącej – że w sprawie został wydany jeden wyrok, wobec którego została następnie wniesiona jedna apelacja, gdyż jak wskazano powyżej wszystkie połączone sprawy zachowują swoją odrębność i są samodzielnymi sprawami. Skoro w sprawie objętej powództwem o zapłatę kwoty 27.758 zł wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza progu ustawowego wyznaczającego dopuszczalność skargi kasacyjnej, podlegała ona – jak trafnie uznał Sąd Okręgowy -odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.aj