V CZ 29/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 29/08

POSTANOWIENIE

Dnia 11 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Jan Górowski

w sprawie z wniosku O. S.

przy uczestnictwie M. S.

o podział majątku dorobkowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2008 r.,

zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 14 marca 2008 r.,

sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 marca 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną

uczestnika postępowania na postanowienie tego Sądu z dnia 20 grudnia 2007 r., a to z

tej przyczyny, że podana wartość zaskarżenia kasacyjnego na 104000 zł jest niższa niż

przewidziana w art. 5191 § 2 k.p.c. Zgodnie zaś z tym przepisem w sprawach o podział

majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga

kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż

sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania zarzucił Sądowi

Okręgowemu "wadliwe przyjęcie omyłkowo podanej wartości przedmiotu zaskarżenia".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W tzw. sprawach działowych wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość

konkretnego interesu, np. rzeczy lub praw, których objęcie lub nieobjęcie podziałem

skarżący kwestionuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r.,

III CZ 98/02). Z reguły wartość ta nie przekracza - nawet gdy orzeczenie

zakwestionowano w całości - wartości udziału skarżącego uczestnika. Tylko wyjątkowo

jest inaczej, na przykład wtedy, gdy uczestnik podważa zasadę podziału (por.

postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 kwietnia 2002 r., II CZ 25/02, LEX nr 54494,

oraz z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60).

Z twierdzeń żalącego wynika, że jego przegrana w postępowaniu apelacyjnym

polegała na nieuwzględnieniu jego stanowiska kwestionującego zaliczenie do majątku

wspólnego wierzytelności pieniężnej w kwocie 217655,66 zł, co pociągnęło za sobą

zasądzenie od niego na rzecz wnioskodawczyni dopłaty w kwocie137424 zł. Kwota

podana w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia w sposób zbliżony

do prawidłowego oddaje więc wartość przegranej żalącego przed sądem odwoławczym,

co - wbrew twierdzeniom podnoszonym w zażaleniu - nie pozwala kwestionować

prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art.

3941 k.p.c.).