V CZ 29/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 29/06

POSTANOWIENIE

Dnia 12 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Inwestycyjno-Leasingowego "T." S.A. w

C. przeciwko A. Z. i in. ,

o zapłatę,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2006 r.,

zażalenia pozwanego S. M.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 27 września 2005 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z 27 września 2005 r. oddalił wniosek

pozwanego S. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie

wyroku Sądu Apelacyjnego z 13 lipca 2005 r. oddalającego apelację tego

pozwanego. Tym samym postanowieniem z 27 września 2005 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił – jako spóźniony -

wniosek pozwanego S. M. o uzasadnienie

wymienionego wyżej wyroku.

Pozwany zaskarżył w całości postanowienie wskazane wyżej. Zażalenie

zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 25 stycznia 2006 r.

w części dotyczącej oddalenia wniosku o przywrócenie terminu a w pozostałej

części przedstawione Sądowi Najwyższemu, który po jego rozpoznaniu zważył,

co następuje:

1) Autor zażalenia – radca prawny pozostaje w błędnym przekonaniu, że

postanowienie z 27 września 2005 r. zaskarża „w imieniu pozwanych”.

Sąd Apelacyjny w postanowieniu z 1 marca 2006 r. odrzucił zażalenie

współuczestników procesu – pozwanych T. P. i M. P. na postanowienie Sądu

Apelacyjnego z 25 stycznia 2006 r. ponieważ wyrok Sądu Okręgowego

uprawomocnił się w stosunku do nich, wobec czego nie mogli zaskarżyć wyroku

Sądu Apelacyjnego rozstrzygającego sprawę na skutek apelacji S. M. Skoro

sprawa w postępowaniu apelacyjnym rozstrzygana była między powodową Spółką

a pozwanym S. M., to tylko ten pozwany mógł żądać doręczenia jej wyroku z

uzasadnieniem (art. 387 § 1 zdanie drugie k.p.c.), domagać się przywrócenia

terminu i zaskarżyć postanowienie odrzucające jego wniosek o doręczenie wyroku

z uzasadnieniem.

2. Trafne

niedopuszczalności

jest

stanowisko

zażalenia

na

Sądu

Apelacyjnego

postanowienie

w

przedmiocie

oddalające

wniosek

o przywrócenie terminu oraz w przedmiocie dopuszczalności zażalenia na

postanowienie odrzucające wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem,

ponieważ postanowienie takie kończy postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2

k.p.c.). Odrzucenie zażalenia co do przywrócenia terminu nie stanowi jednak

przeszkody do rozpoznania – na wniosek strony – postanowienia w przedmiocie

przywrócenia terminu, determinującego zaskarżone rozstrzygniecie o doręczeniu

stronie wyroku z uzasadnieniem (art. 380 k.p.c.).

3. Nie można odmówić trafności zarzutów zażalenia. Brak winy jako

przesłanka przywrócenia terminu (art. 168 § 1 k.p.c.) nie może być oceniany

w oderwaniu od ustawowego wymagania odnośnie do treści wniosku (art. 169 § 2

k.p.c.) wymagającego tylko uprawdopodobnienia”, tj. przytoczenia twierdzeń

i wskazania

okoliczności

uzasadniających,

z

których

wynika

przekonanie

o prawdziwości tych twierdzeń strony. Uprawdopodobnienie oznacza również

złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie do okoliczności usprawiedliwiających

niedopełnienie czynności procesowej w terminie.

Jeżeli przyczyną uchybienia w rozpoznawanej sprawie była choroba

pełnomocnika uniemożliwiająca w ocenie lekarza wykonywanie obowiązków

zawodowych to dokonanie przez Sąd orzekający oceny odmiennej wymagałoby

istnienia dowodu pochodzącego od osoby posiadającej wiedzę specjalną albo

wykazania fałszu dokumentu – co do treści lub formy, wraz z konsekwencjami

wykrycia czynu karalnego.

Nieusprawiedliwione – i dowolne w znaczeniu jakie wiąże się z art. 233 § 1

k.p.c. – jest żądanie zaświadczenia lekarskiego na innym druku, wymaganym dla

uzyskania zasiłku chorobowego. Ustawa nie określa w postępowaniu cywilnym

formy usprawiedliwienia uchybienia terminu, a zarówno druk zaświadczenia

wykorzystany przez lekarza i złożony do akt jak i oczekiwany przez sąd służą innym

celom niż postępowanie o przywróceniu terminu czynności procesowej.

Nie można zgodzić się również i z wynikiem egzegezy tekstu zaświadczenia

lekarskiego dokonanej przez Sąd orzekający. Sformułowanie „pacjent leczony”

w połączeniu z dalszą częścią orzeczenia lekarskiego nie oznacza antydatowania

zaświadczenia.

Uznając, iż zażalenie jest uzasadnione Sąd Najwyższy na podstawie art.

394 § 3 w zw. z art. 39816 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.