V CZ 27/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 27/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa Indos Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w C.

przeciwko H. B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Okręgowego

Sądu Gospodarczego w K.

z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt XIX Ga (...),

uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi

Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 9 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżony

przez pozwaną wyrok sądu pierwszej instancji w ten sposób, że powództwo co do

należności głównej w kwocie 8.346,81 zł oddalił, oddalił apelację w pozostałej części (tj.

co do odsetek ustawowych od należności głównej) i zasądził od pozwanej na rzecz

powoda kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Na uzasadnienie

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd Okręgowy powołał art. 103 k.p.c. i

wskazał, że pozwana, pomimo zobowiązania do zapłaty na rzecz powoda nie podjęła

żadnych czynności w celu wykonania zobowiązania, a dokonując zapłaty dopiero w dniu

27 lipca 2009 r. (tj. na trzy dni przed wydaniem wyroku Sądu pierwszej instancji), nie

wykazała, że kwota objęta przelewem wpłynęła na rachunek bankowy powoda.

Postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w wymienionym

wyroku pozwana zaskarżyła zażaleniem do Sądu Najwyższego. Zarzuciła błędne

zastosowanie art. 103 k.p.c., zamiast art. 98 k.p.c. Wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę

zaskarżonego postanowienia i obciążenie powoda kosztami postępowania apelacyjnego

lub – z ostrożności procesowej – „o wzajemne zniesienie kosztów zastępstwa

procesowego oraz podzielenie kosztów postępowania”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 103 k.p.c. jest przepisem stanowiącym wyjątek od zasady obowiązującej

przy orzekaniu o kosztach procesu, tj. zasady odpowiedzialności stron za wynik procesu

(art. 98 § 1 k.p.c.). Może on znaleźć zastosowanie tylko w okolicznościach w tym

przepisie wskazanych i nie podlega wykładni rozszerzającej. Przy orzekaniu o kosztach

procesu za drugą instancję jedynie okoliczności przewidziane w art. 103 k.p.c.,

występujące w postępowaniu w tej instancji, mogą uzasadnić zastosowanie tego

przepisu. Pozwanej nie można jednakże zarzucić ani niesumiennego, ani niewłaściwego

postępowania dlatego, że korzystając z przysługującego jej uprawnienia wniosła

apelację od niekorzystnego dla niej wyroku sądu pierwszej instancji. Niesumiennym

ani niewłaściwym postępowaniem nie było też popieranie przez pozwaną apelacji przed

Sądem Okręgowym. Przy orzekaniu o kosztach procesu za drugą instancję nie ma

znaczenia – z punktu widzenia możliwości zastosowania art. 103 k.p.c. – postępowanie

pozwanej przed sądem pierwszej instancji.

Z przytoczonych względów zażalenie jest zasadne. Sąd Najwyższy na podstawie

art. 39815 zd. pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił przeto jak w sentencji.