V CZ 26/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 26/13

POSTANOWIENIE

Dnia 14 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi A. B.

o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa A. B.

przeciwko L. S.A. w C. i D. S.A. w C.

o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 27 listopada 2007 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2013 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 12 listopada 2012 r.,

1. oddala zażalenie

2. przyznaje adwokat A. M.-F. od Skarbu Państwa - Sądu

Apelacyjnego

kwotę

powiększoną

o

5400

stawkę

zł

(pięć

podatku

VAT,

tysięcy

tytułem

czterysta),

kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu A. B. w

postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie:

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r. odrzucił

zażalenie wniesione przez powoda na postanowienie z dnia 10 października 2012

r. z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącego, który osobiście wniósł

środek zaskarżenia do Sądu Najwyższego.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie

zarzucając, że został pozbawiony możliwości realizacji swojego uprawnienia

procesowego w postaci wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego nie posiadając

pełnomocnika procesowego, o którego ustanowienie wnosił.

Sąd Najwyższy wskazał co następuje:

W

skardze

o

wznowienie

postępowania

skarżący

zawarł

wniosek

o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, który powinien być przez Sąd rozpatrzony

przed nadaniem biegu sprawie. Nie zmienia to jednak oceny, że powód zażalenie

do Sądu Najwyższego na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi

o wznowienie postępowania z dnia 10 października 2012 r. złożył osobiście, mimo

że art. 87.1 § 1 k.p.c. przewiduje obowiązkowe zastępstwo stron przez adwokatów

lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Zasadnie Sąd

Apelacyjny uznał zatem to zażalenie za niedopuszczalne i podlegające w związku

z tym odrzuceniu bez wzywania do uzupełniania jego braku. Z tego względu

zażalenie było nieuzasadnione i podlegało oddaleniu na podstawie art. 394.1 § 3

k.p.c. w zw. z art. 398.14 k.p.c. Oddalenie zażalenia nie przesądza jednak o utracie

możliwości zaskarżenia przez powoda postanowienia z dnia 10 października

2012 r. Sąd Apelacyjny nie rozpoznał bowiem dotychczas wniosku skarżącego

o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie o wznowienie postępowania. Był

on nadal aktualny po odrzuceniu skargi, wbrew odmiennej ocenie wyrażonej

w uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 października 2012 r., skoro powodowi

przysługiwało uprawnienie procesowe do złożenia zażalenia do Sądu Najwyższego

.Powód nie musiał zatem ponawiać nierozpoznanego wniosku o ustanowienie

pełnomocnika

z

Natomiast wniesienie

urzędu

w

zażalenia

celu

wniesienia

wskazywało

prawidłowo

jednoznacznie,

zażalenia.

że

wniosek

o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powinien być rozpoznany. Należy zatem

przyjąć, że termin do wniesienia zażalenia nie rozpoczął dla powoda biegu przed

oddaleniem wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

es