V CZ 25/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 25/12

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Marta Romańska

SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa D. B.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w Warszawie

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lipca 2012 r.,

zażalenia powódki na orzeczenie zamieszczone w punkcie 2 postanowienia Sądu

Apelacyjnego

z dnia 21 listopada 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny

odrzucił na podstawie art.

3986 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną, jako nieopłaconą, w konsekwencji oddalenia

wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wobec uznania, że

uchybienie terminowi uiszczenia opłaty od skargi było zawinione przez powódkę.

W

zażaleniu

na

to

postanowienie

powódka

zarzuciła

niewłaściwe

zastosowanie przez Sąd Apelacyjny art. 168 § 1 k.p.c. i w rezultacie przypisanie jej

winy polegającej na braku dbałości o możliwość kontaktu z profesjonalnym

pełnomocnikiem podczas pobytu zagranicą. Wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu

do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie są zasadne argumenty skarżącej zmierzające do wykazania, że nie

opłaciła

w terminie

skargi kasacyjnej z przyczyn

od

niej niezależnych

i niezawinionych. Przy ocenie okoliczności wskazanych jako usprawiedliwienie

wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, należy brać

pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony

dbającej należycie o swoje interesy procesowe, przy uwzględnieniu także uchybień

spowodowanych

nawet

lekkim niedbalstwem.

Na

stronie i pełnomocniku

procesowym ciąży obowiązek takiego uregulowania łączących ich stosunków

faktycznych i prawnych oraz takiego zorganizowania obsługi prawnej, by możliwe

było właściwe wypełnienie przez pełnomocnika obowiązków procesowych,

a w rezultacie

wadliwa

organizacja

komunikacji

pomiędzy

stroną,

a

jej

pełnomocnikiem procesowym z zasady nie może stanowić przyczyny wyłączającej

winę w uchybieniu terminu (por. postanowienie z dnia 17 kwietnia 2008 r., I CZ

19/08, niepubl. oraz postanowienie z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 52/11, niepubl.).

Skoro skarżąca zdecydowała się na podjęcie zatrudnienia zagranicą mając

świadomość toczącego się procesu oraz podjęła decyzję o wniesieniu skargi

kasacyjnej, jej obowiązkiem było takie uregulowanie kontaktów z pełnomocnikiem,

by czynności procesowe niezbędne do prawidłowego jej wniesienia, w tym również

wniesienie opłaty, mogły być dokonane w terminach uregulowanych przepisami

kodeksu postępowania cywilnego. Skarżąca przebywała zagranicą przez miesiąc

i nie wykazała, by w okresie przed jej wyjazdem lub w jego czasie zachodziły,

niezależne od niej, nadzwyczajne obiektywne okoliczności uniemożliwiające

przekazanie środków pieniężnych bądź pełnomocnikowi, bądź bezpośrednio na

konto

właściwego

sądu.

Nie

są

przekonujące,

bowiem

argumenty

o ponadprzeciętnych trudnościach w dokonaniu transferu tych środków z Niemiec

do Polski. Wskazana w zażaleniu okoliczność niekorzystnej sytuacji finansowej

powódki nie może mieć wpływu na ocenę przesłanek przywrócenia terminu, skoro

nie skorzystała ona z instytucji zwolnienia od kosztów sądowych, mimo

reprezentowania jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Prawidłowo zatem uznał

Sąd Apelacyjny, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia

skargi kasacyjnej i w konsekwencji skarga podlega odrzuceniu wobec uiszczenia

opłaty po terminie.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.

39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

db