V CZ 25/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 25/07

POSTANOWIENIE

Dnia 4 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Gerard Bieniek

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi E. W.

o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa E. W., K. W. i S. W.

przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności […]

o zapłatę,

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 września 2005 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie

Cywilnej

w dniu 4 kwietnia 2007 r.,

zażalenia skarżącego E. W. na postanowienie

Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 grudnia 2006 r.,

oddala zażalenie oraz wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił - opartą na

przepisach art. 403 § 2 i 3 k.p.c. - skargę E. W. o wznowienie postępowania

zakończonego

prawomocnym

wyrokiem

tego

Sądu

z 8 września

2005

r.

oddalającym apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 27 stycznia 2005 r.

Tym ostatnim orzeczeniem oddalone zostało powództwo E. W., K. W. i S. W.

przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności […]

o zapłatę odszkodowania za

straty spowodowane sprzedażą - wskutek działania pełnomocnika pozwanej

zasiadającego w radzie

wierzycieli

- mienia prywatnego powodów, jako

wchodzącego w skład masy upadłości „A." E. W. i S-ka Spółki Jawnej w C.

Sąd Apelacyjny wskazał, że dokonanie przez Sąd Najwyższy w sprawach

zakończonych postanowieniami z: 26 kwietnia 2004 r., V CSK 159/05 (nie publ.),

23 czerwca 2004 r., V CZ 53/04 (nie publ.) i z 8 lipca 2003 r., IV CK 13/03 (nie

publ.) odmiennej wykładni art. 26 § 4 k.s.h. (w brzmieniu obowiązującym w dniu

6 kwietnia 2001 r.) od zaprezentowanej w sprawie, której dotyczy skarga, nie

stanowi - wbrew twierdzeniom skarżącego -ustawowej podstawy wznowienia

postępowania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego zmianę

przez uwzględnienie skargi o wznowienie postępowania, kwestionując ocenę

przytoczonych w niej podstaw wznowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Domagając

się

wznowienia

postępowania

skarżący

podniósł,

że

w prawomocnie zakończonym procesie odszkodowawczym sądy orzekające

uznały, iż przekształcenie spółki cywilnej „A." w spółkę jawną na podstawie art. 26 §

4 k.s.h. (w brzmieniu obowiązującym w dniu 6 kwietnia 2001 r.) spowodowało

przejście z mocy prawa na nowo utworzoną spółkę prawa własności nieruchomości

przysługującego wspólnikom spółki cywilnej. Tymczasem w sprawie o wpis

w księdze wieczystej prawa własności nieruchomości na rzecz spółki jawnej „A."

(wywodzonego z powyższego przekształcenia) Sąd Najwyższy dokonał odmiennej

wykładni powołanego wyżej przepisu (postanowienie z dnia 26 kwietnia 2006 r., V

CSK 159/05). Prawidłowo zatem Sąd Apelacyjny uznał, że w istocie skarżący oparł

skargę na zarzucie naruszenia - w zakończonym postępowaniu – prawa

materialnego (art. 26 § 4 k.s.h.). W konsekwencji trafnie ocenił, że wadliwość

orzeczenia wynikająca z obrazy prawa materialnego nie może być kwalifikowana

jako ustawowa podstawa wznowienia postępowania.

Orzeczenia Sądu Najwyższego powołane przez skarżącego w celu

wykazania słuszności swego poglądu prawnego nie są okolicznościami faktycznymi

lub dowodami, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c. Nie dotyczą też one stosunku

prawnego, który był przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnie zakończonym

postępowaniu (art. 403 § 3 k.p.c.).

Sąd Najwyższy z przytoczonych względów orzekł, jak w sentencji (art. 398 14

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Oddalając wniosek pozwanego o zasądzenie na jego

rzecz kosztów postępowania zażaleniowego miał na względzie fakt, iż zawierająca

ten wniosek odpowiedź na zażalenie wniesiona została po upływie terminu

określonego w art. 3951 zdanie drugie k.p.c.

jc