V CZ 24/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 24/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa G.(...) Spółki Jawnej w R.

przeciwko Z. J.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 października 2009 r., sygn. akt V ACz (…),

oddala zażalenie;

przyznaje radcy prawnemu R. T. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę

120 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o 22 % stawki podatku od towarów i

usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z

urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 października 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie

pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 sierpnia 2009 r. w

przedmiocie nadania klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu i zasądził od

pozwanego

na

rzecz

powoda

kwotę

zł

tytułem

kosztów

postępowania

zażaleniowego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach Sąd Apelacyjny

wskazał art. 98 k.p.c.

Wymienione postanowienie w części obejmującej rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania zażaleniowego pozwany zaskarżył zażaleniem do Sądu Najwyższego.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił, że wydane zostało z naruszeniem art. 102 k.p.c.,

gdyż Sąd Apelacyjny nie kierował się poczuciem sprawiedliwości; nie wziął pod uwagę,

iż powód podstępnie doprowadził do uprawomocnienia się wyroku, a poza tym nie

uwzględnił jego tragicznej sytuacji majątkowej. Żalący się wniósł o uchylenie

zaskarżonego

postanowienia

i przekazanie

sprawy

Sądowi

Apelacyjnemu

do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie wniesione zostało w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności

tytułowi egzekucyjnemu, a zatem w postępowaniu egzekucyjnym, w którym do

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania ma zastosowanie art. 770 k.p.c., a przepisy o

zwrocie kosztów procesu (art. 98-110 k.p.c.) – na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. – jedynie

odpowiednio. W postępowaniu tym powód ma status wierzyciela a pozwany – dłużnika.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu Najwyższego w postępowaniu, w którym wydane zostało

zaskarżone

postanowienie,

nie

zachodzi

„wypadek

szczególnie

uzasadniony”

w rozumieniu art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., który mógłby stanowić podstawę

do odstąpienia przez Sąd Apelacyjny od zastosowania zasady określonej w art. 770 zd.

pierwsze k.p.c., według którego dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty

niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji. Zasądzona od pozwanego kwota

jest znikoma. Przy ocenie obowiązku zapłaty przez pozwanego tak małej kwoty – nawet

biorąc pod uwagę jego trudną sytuację materialną – nie można pominąć, że obowiązek

ten powstał ze względu na wniesienie przez pozwanego oczywiście niezasadnego

zażalenia na postanowienie o nadaniu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności.

Na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c. zażalenie należało

przeto oddalić. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu

z urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym przez radcę

prawnego orzeczono na podstawie § 15 i 16 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 i § 10 ust. 1 pkt 13

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za

czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy

prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.

1349 ze zm.).