V CZ 24/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 24/08

POSTANOWIENIE

Dnia 8 maja 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Antoni Górski

w sprawie z powództwa M. S.

przeciwko E.(...) Koncernowi Energetycznemu S.A. w W. - - Oddziałowi w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2008 r.,

zażalenia powódki M. S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2008 r.,

sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna powódki, wniesiona przez adwokata, nie została opłacona. W

skardze tej był zamieszczony wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 11 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie

wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz odrzucił skargę

kasacyjną.

Sąd stwierdził, że wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych jest

bezprzedmiotowy, ponieważ skarżąca została zwolniona już w całości od kosztów w tym

postępowaniu. Istniał natomiast obowiązek uiszczenia przez stronę zwolnioną opłaty

podstawowej, który nie został spełniony, ze skutkiem przewidzianym w art. 398 6 § 2

k.p.c.

W zażaleniu powódka wniosła o uchylenie tego postanowienia, wyrażając

w szczególności pogląd, że zwolnienie strony od kosztów sądowych przed sądem

powszechnym nie rozciąga się na postępowanie kasacyjne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nowa treść art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm., dalej „u.k.s.c.”), ukształtowana

przez ustawę zmieniającą z dnia 14 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123),

zmarginalizowała znaczenie opłaty podstawowej (po uchyleniu art. 14 ust. 2 u.k.s.c.).

Nowelizacja ta ma jednak zastosowanie tylko do spraw wszczętych od dnia 10 marca

2007 r. (zob. art. 2 ustawy nowelizującej), co oznacza, że w rozpoznawanej sprawie

mają zastosowanie przepisy dotychczasowe. Trafnie więc Sąd Apelacyjny stwierdził, że

skarga kasacyjna całkowicie zwolnionej od kosztów sądowych powódki podlegała

opłacie podstawowej (30 zł), a skutkiem nieuiszczenia opłaty przez profesjonalnego

pełnomocnika było odrzucenie nieopłaconego pisma procesowego (art. 1302 § 3 k.p.c. i

art. 3986 § 2 k.p.c.).

Zaskarżone postanowienie opiera się na założeniu, iż zwolnienie od kosztów

sądowych udzielone stronie przez sąd powszechny rozciąga się na postępowanie

kasacyjne. Taki pogląd przeważa w judykaturze i Sąd Najwyższy w składzie

orzekającym pogląd ten podziela (por. m.in. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 30

maja 2006 r., I CZ 23/06, niepubl., z dnia 26 lipca 2006 r., IV CZ 59/06, niepubl., z dnia

22 lutego 2007 r., III CZ 9/07, niepubl. oraz z dnia 29 listopada 2007 r., III CZ 52/07,

niepubl.). Sąd Apelacyjny zasadnie więc uznał, że ponowny wniosek powódki o

zwolnienie od kosztów sądowych był bezprzedmiotowy.

Z przedstawionych przyczyn należało oddalić zażalenie (art. 398 14 k.p.c.

w związku art. 3941 § 3 k.p.c.).