V CZ 22/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 22/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa D. R.

przeciwko P. D.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 stycznia 2008 r.,

sygn. akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008 r. Sąd Apelacyjny, z powołaniem się na

art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 2

października 2007 r., wyjaśniając w uzasadnieniu, że udzielone adwokatowi K. K.

pełnomocnictwo procesowe nie jest pełnomocnictwem ogólnym, ponieważ udzielone

zostało „w sprawie oznaczonej sygn. I C (…) Sądu Okręgowego w W.”, a powód pomimo wezwania do złożenie pełnomocnictwa uprawniającego adwokata K. K. do

występowania przez Sądem Najwyższym - nie przedłożył takiego pełnomocnictwa.

Zgłoszony wniosek o przedłużenie terminu nie mógł odnieść skutku, ponieważ termin

określony w art. 3986 § 1 k.p.c. jest ustawowy.

Powód wniósł zażalenie na to postanowienie. Domagał się w nim uchylenia

zaskarżonego postanowienia. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego – art.

91 k.p.c. w zw. z art. 88 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że

pełnomocnictwo procesowe udzielone pełnomocnikowi powoda nie upoważnia go do

występowania przed Sądem Najwyższym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący ma rację, że Sąd Apelacyjny oceniając zakres pełnomocnictwa

udzielonego przez powoda reprezentującemu go adwokatowi, nie uwzględnił reguł

wykładni oświadczeń woli, przewidzianych w art. 65 k.c., które mają zastosowanie także

w tym wypadku. Zawarte w pełnomocnictwie odwołanie do sygnatury sprawy i sądu,

przed którym sprawa się toczyła w momencie udzielania umocowania, miało za zadanie

skonkretyzowanie sprawy, której pełnomocnictwo dotyczyło, a nie ograniczenie zakresu

uprawnień pełnomocnika jedynie do postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Tak

zresztą musiał pierwotnie odczytać treść wyrażonego w pełnomocnictwie oświadczenia

woli Sąd drugiej instancji, nie kwestionując uprawnień adwokata K. K. w postępowaniu

apelacyjnym. Zasadne jest zatem twierdzenie powoda, że jego pełnomocnik

umocowany jest do reprezentowania go w granicach wyznaczonych przez art. 91 k.p.c.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważa pogląd, podzielany przez skład

rozpoznający niniejsze zażalenie, że taki zakres pełnomocnictwa upoważnia do złożenia

w imieniu mocodawcy skargi kasacyjnej (por. postanowienie z dnia 7 kwietnia 2006 r., III

CZ 13/06, OSNC 2006/10/176).

Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie należało uchylić (art. 398 15 § 1

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).