V CZ 20/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 20/05

POSTANOWIENIE

Dnia 13 kwietnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Lech Walentynowicz

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku F. Ł.

przy uczestnictwie S. Ł., Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w (…) J. B. i kuratora

B. O.

o ubezwłasnowolnienie S. Ł.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 kwietnia 2005 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania S. Ł. na postanowienie

Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 10 listopada 2004 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 listopada 2004 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił

wniosek uczestniczki postępowania o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o

doręczenie z uzasadnieniem postanowienia z dnia 1 kwietnia 2004 r., oddalającego

jej

apelację

od

postanowienia,

na

podstawie

którego

orzeczono

o ubezwłasnowolnieniu uczestniczki, a ponadto tymże postanowieniem z dnia

10 listopada 2004 r. odrzucił wniosek uczestniczki postępowania o doręczenie

opisanego postanowienia z dnia 1 kwietnia 2004 r.

Rozstrzygnięcie powyższe oparte zostało na następujących ustaleniach i

wnioskach:

Pismo, które Sąd Apelacyjny potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu

do złożenia tzw. zapowiedź kasacji, uczestniczka postępowania złożyła dopiero 16

czerwca 2004 r. Opóźnienie w złożeniu zapowiedzi kasacji pełnomocnik uczestniczki

postępowania wyjaśnił stwierdzeniem, że reprezentujący uczestniczkę adwokat z

urzędu zaniechał złożenia zapowiedzi kasacji, uznając że brak jest podstaw do

zaskarżenia tego orzeczenia. Sąd Apelacyjny uznał, że uchybienie terminowi

spowodowane zaniechaniem pełnomocnika nie uzasadnia wniosku o przywrócenie

terminu. Żądanie doręczenia postanowienia z uzasadnieniem celem

jego

zaskarżenia kasacją, jako spóźnione należało więc odrzucić.

W zażaleniu, którym postanowienie z dnia 10 listopada 2004 r. zaskarżone

zostało w całości, pełnomocnik uczestniczki podniósł, że skarżąca ze względu na

„znaczne problemy natury psychicznej, nieznajomość prawa, zawiłość procedury

cywilnej” nie

była w stanie

kontrolować prawidłowości postępowania

jej

pełnomocnika. Wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia przez „uwzględnienie

wniosku uczestniczki i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie

odpisu postanowienia z dnia 1 kwietnia 2004 r. wraz z uzasadnieniem i doręczenie

odpisu postanowienia”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. Sąd Apelacyjny, badając przesłankę braku

winy w uchybieniu terminu (art. 168 k.p.c.), miał na względzie wszystkie okoliczności

sprawy i ocenił je prawidłowo. Okoliczność, że pozwana działała przez

ustanowionego pełnomocnika procesowego oznacza, że czynności podejmowane

przez pełnomocnika oraz zaniechanie podjęcia czynności przez pełnomocnika

procesowego rodzą skutek w stosunku do strony procesowej w imieniu której

pełnomocnik działa. Okoliczność, że uczestniczka postępowania „nie była w stanie

kontrolować prawidłowości postępowania jej pełnomocnika” nie zmienia tej oceny

i nie może niweczyć wspomnianego skutku. Przyjęcie stanowiska przeciwnego

sprawiłoby, że działanie strony w postępowaniu sądowym pozbawione byłoby sensu,

zawsze bowiem strona mogłaby powołać się na bezskuteczność czynności

dokonanych a także zaniechanych przez pełnomocnika. Orzeczenie o odrzuceniu

wniosku uczestniczki postępowania o doręczenie opisanego postanowienia z dnia

1 kwietnia 2004 r. w następstwie nieprzywrócenia terminu do złożenia wniosku

o doręczenie z uzasadnieniem postanowienia z dnia 1 kwietnia 2004 r. było zatem

trafne.

Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji (art. 394 1 § 3 i art.

39814 k.p.c. w zw. z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks

postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.

U Nr 13, poz. 98).