V CZ 2/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 2/04

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lutego 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

w sprawie ze skargi W. K.

o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa W. K.

przeciwko M. L. i J. F. – wspólnikom Spółki Cywilnej Przedsiębiorstwa HandlowoUsługowego "F." w N.

o zapłatę,

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 lipca 2001 r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2004 r.,

zażalenia skarżącego W. K.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 2 października 2003 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną przez

powoda W. K. skargę o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym

wyrokiem tego Sądu z dnia 26 lipca 2001 r. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że

skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, pomimo powołania art.

403 § 2 k.p.c. W skardze powód powołał się bowiem na dowody z opinii

rzeczoznawców, sporządzone po uprawomocnieniu się wyroku. Podstawą skargi

nie są zatem nowe fakty czy dowody, a przez jej złożenie powód podjął jedynie

spóźnioną próbę podważenia prawidłowości wyroku.

W zażaleniu powód zarzucał naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez przyjęcie,

że nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania i wywodził, że nie mógł

wcześniej skorzystać z powołanych w skardze dowodów, ponieważ dowody z opinii

biegłych sądowych przeprowadzone w toku postępowania nie doprowadziły do

wykrycia wady już wówczas istniejącej. Nowe dowody potwierdzają zatem jedynie

fakt istniejący, ale nie wykryty w dacie orzekania, a oznacza to zdaniem

skarżącego, że skarga jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wynika z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania

w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków

dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie

mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podstawę wznowienia mogą zatem

stanowić tylko takie fakty, które istniały przed uprawomocnieniem się wyroku, ale

nie były znane stronie, oraz takie dowody, które istniały w trakcie zakończonego

postępowania, ale nie były objęte materiałem sprawy, ponieważ strona nie wiedząc

o nich nie mogła z nich skorzystać (por. orzeczenie SN z dnia 15 maja 1968 r., I CO

1/68, OSNC 1969, nr 2, poz. 36). Tymczasem skarżący powołuje się na nowy

dowód, w postaci opinii rzeczoznawców sporządzonej po trzech latach od

uprawomocnienia się wyroku. Nie jest to zatem dowód, o jakim mowa

w przytoczonym przepisie, skoro nie istniał przed uprawomocnieniem się wyroku.

Dowód ten ponadto dotyczy wady w postaci utrudnionego która była przedmiotem

postępowania, nie jest to więc nowa okoliczność faktyczna. Okolicznością nową,

wynikającą z tego dowodu ma być fakt wad nadwozia, powstałych w wyniku

eksploatacji pojazdu przez pozwanego bez wiedzy powoda. Niezależnie od tego, że

okoliczność tę stwierdza dowód powstały

po uprawomocnieniu się wyroku,

w art. 403 § 2 k.p.c. nie chodzi o taką okoliczność, która zmienia podstawę

faktyczną powództwa.

Trafnie zatem uznał Sąd Apelacyjny, że skarga o wznowienie postępowania,

która pomimo powołania się na nowe fakty i dowody w istocie nie opiera się na

ustawowej podstawie wznowienia określonej w art. 403 § 2 k.p.c., podlega

odrzuceniu.

Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 393 18

i 39319 w związku z 385 k.p.c.