V CZ 18/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 18/13

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa E.S.-F.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. M. 5

w S.

o uchylenie uchwał,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 maja 2013 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 22 stycznia 2013 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 22 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację E.

S.-F., powódki w sprawie przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przy

ul. M. nr 5 o uchylenie uchwał, w części, w której powódka skarżyła rozstrzygnięcie

w przedmiocie oddalenia powództwa o uchylenie uchwały nr 1/2011, 2/2011,

3/2011, 6/2011, 8/2011, podjętych na zebraniu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul.

M. nr 5 w S. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że apelacja dotycząca tych uchwał była

dotknięta brakami formalnymi, bowiem powódka - mimo wezwania - nie wskazała w

niej wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 368 § 1 i 2 k.p.c.).

W zażaleniu na postanowienie z 22 stycznia 2013 r. powódka zarzuciła,

że Sąd błędnie ocenił charakter uchwał Wspólnoty Mieszkaniowej, a przed

wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia popełnił błędy proceduralne polegające na

tym, że poinformował strony telefonicznie o odwołaniu rozprawy apelacyjnej

wyznaczonej na 10 stycznia 2013 r., a następnie rozpoznał sprawę na posiedzeniu

niejawnym. W efekcie powódka pozbawiona została możliwości zgłoszenia

dodatkowych argumentów na piśmie, co by nastąpiło, gdyby była powiadomiona,

że sąd rozpatrzy sprawę na posiedzeniu niejawnym.

Powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Z art. 368 § 2 k.p.c. wynika, że w sprawach o prawa majątkowe należy

w apelacji oznaczyć

wartość przedmiotu

zaskarżenia.

Następuje

to

przy

odpowiednim zastosowaniu art. 19-24 i art. 25 § 1 k.p.c.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już wyjaśnione, że dla

rozróżnienia majątkowego bądź niemajątkowego charakteru konkretnej sprawy nie

jest istotne, czy rozpoznawana jest ona w następstwie wytoczenia powództwa

o świadczenie, czy też powództw o ustalenie albo ukształtowanie prawa

lub stosunku prawnego. Sprawą majątkową jest sprawa, w której zgłoszone

żądanie zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ

na stosunki majątkowe stron. Sprawy o uchylenie uchwał nie mają jednolitego

charakteru. O ich majątkowym albo niemajątkowym charakterze decyduje

przedmiot

uchwały

podlegającej

zaskarżeniu

(por.

postanowienia

Sądu

Najwyższego: z 11 lutego 2003 r., V CZ 208/02, niepubl. oraz z 6 października

2006 r., V CZ 67/06, niepubl.).

Do

tego

kryterium

odwołał

się

Sąd

Apelacyjny

dokonując

oceny

charakteru uchwał zaskarżonych przez powódkę w oddalonym powództwie,

a dotyczyły

one:

-

udzielenia

absolutorium

zarządowi;

-

zatwierdzenia

sprawozdania finansowego za 2010 r.; - rozliczenia wyniku finansowego; zatwierdzenia planu gospodarczego; - wysokości zaliczek na pokrycie kosztów

zarządu

nieruchomością

wspólną;

-

gromadzenia

środków

finansowych

na rachunku bankowym; - wyrażenia sprzeciwu na zaciągnięcie samowolnych

zobowiązań finansowych w imieniu pozwanej; - zgody na nieodpłatne korzystanie

z części nieruchomości wspólnej oraz umieszczenia tablicy informacyjnej przez

przedsiębiorcę.

Nie ma racji powódka, o ile kwestionuje pogląd Sądu Apelacyjnego,

że sprawy o uchylenie uchwał o przedmiocie określonym wyżej są sprawami

o prawa majątkowe, gdyż przedmiot uchwał zaskarżonych przez powódkę dotyczy

realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki

majątkowe stron. O majątkowym charakterze sprawy o uchylenie uchwały

w przedmiocie udzielania absolutorium zarządowi i zatwierdzenia sprawozdania

finansowego wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z 9 grudnia 2005 r.,

III CZP 111/05, OSNC 2006, nr 11, poz. 183. Nie sposób jest inaczej ocenić uchwał

dotyczących gromadzenia środków na rachunkach bankowych oraz zgody na

nieodpłatne korzystanie z części nieruchomości dla umieszczenia na niej tablicy

informacyjnej.

Powyższe

oznacza,

że

powódka

-

wnosząc

apelację

od

wyroku

oddalającego jej powództwo - miała obowiązek wskazania wartości przedmiotu

zaskarżenia (art. 368 § 2 k.p.c.), zaś nieusunięcie tego braku w terminie

uzasadniało jej odrzucenie. Zarzut naruszenia art. 370 k.p.c. nie może zatem być

uznany za usprawiedliwiony.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

jw