V CZ 18/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 18/06

POSTANOWIENIE

Dnia 26 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi W. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w B.

z dnia 27 października 2005 r., w sprawie z powództwa W. S.

przeciwko Skarbowi Państwa Państwowemu Inspektoratowi Nadzoru

Budowlanego w C.

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2006 r.,

zażalenia W. S. na postanowienie

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 9 stycznia 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 9 stycznia 2006 r. odrzucił

skargę W. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tegoż Sądu z dnia 27

października 2005 r. w sprawie II Ca …/05, z powodu nieuzupełnienia braku

formalnego polegającego na wskazaniu siedziby przeciwnika skargi.

Postanowienie

to

zaskarżył

zażaleniem

pełnomocnik

wnioskodawcy,

wnosząc o jego uchylenie, zarzucając że skarga spełnia wszystkie wymagania

formalne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W

przedmiotowej

sprawie

Sąd

Okręgowy

wezwał

skarżącego

do

„sprecyzowania nazwy strony pozwanej oraz podanie jej adresu" (karta 5).

Skarżący w odpowiedzi wskazał, że „stroną pozwaną był Skarb Państwa

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. i ta osoba prawna jest stroną

przeciwną" w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia (karta 7).

Istota

zagadnienia

w

niniejszej

sprawie

sprowadza

się

do

tego,

czy zasadnym jest wymaganie wskazania adresu strony w pierwszym piśmie

procesowym. Jakkolwiek, wbrew uzasadnieniu Sądu Okręgowego, wymaganie

takie nie wynika z treści art. 126 § 2 k.p.c., w którym mowa jest wyłącznie

o oznaczeniu miejsca zamieszkania lub siedziby stron, pod którymi to pojęciami

rozumie się miejscowość, należy stwierdzić, że wskazanie dokładnego adresu stron

toczącego się postępowania należy uznać za brak formalny w rozumieniu

130 k.p.c. Pismu pozbawionemu wskazania adresów stron nie można nadać

właściwego biegu, ze względu na brak możliwości dokonania prawidłowego

doręczenia w rozumieniu przepisów art. 131 i nast. k.p.c. Konkludując, należy

stwierdzić, że nieuzupełnienie w przewidzianym terminie braku formalnego

uniemożliwiającego nadanie pismu biegu skutkuje zwrotem, a w przypadku

środków prawnych, jego odrzuceniem.

Wprawdzie stroną w przedmiotowej sprawie jest Skarb Państwa, to jednakże

w kwestii jego dokładnego oznaczenia należy podzielić i odpowiednio zastosować

rozumowanie Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 14 lutego

2000 r.,

II

że obowiązek

CKN

1152/99,

OSNC

2000/7-8/149,

w

którym

stwierdzono,

wskazania w pierwszym piśmie procesowym w danej sprawie,

miejsca zamieszkania lub siedziby strony (art. 126 § 2 k.p.c.), w odniesieniu do

przedsiębiorców wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych

przepisów, oznacza powinność wskazania adresu podanego w rejestrze (art. 133

§ 2a k.p.c.).

Reasumując należy stwierdzić, że mimo częściowo błędnego uzasadnienia,

postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu skargi wnioskodawcy było

prawidłowe.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 394 1 § 1 i § 3 k.p.c.

w zw. z art. 39814 k.p.c.).

jz