V CZ 172/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 172/11

POSTANOWIENIE

Dnia 18 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa „M.” Przedsiębiorstwa Remontowego

Usługi-Handel Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z ograniczoną

odpowiedzialnością

przeciwko „M. P.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 kwietnia 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu

Okręgowego w K.

z dnia 13 września 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 13 września 2011 r. oddalił apelację

pozwanego M. P. spółki z o.o. oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda „M."

Przedsiębiorstwa Remontowego Usługi – Handel Spółki z o.o. kwotę 1 200 zł

tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Postanowienie Sądu Okręgowego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach

zastępstwa procesowego zaskarżył zażaleniem pozwany. Zarzucając naruszenie

art. 109 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4799 § 1 zdanie trzecie k.p.c. i art. 133 § 3 k.p.c.,

poprzez orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego w sytuacji gdy brak

było właściwego wniosku strony powodowej w tym zakresie, skarżący wniósł

o uchylenie

orzeczenia

i

o

zasądzenie

zwrotu

kosztów

postępowania

zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył:

Skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania

odwoławczego,

obejmujących

koszty

wynagrodzenia

pełnomocnika

strony

przeciwnej podnosząc, że roszczenie o ich zwrot wygasło (art. 109 § 1 k.p.c.).

Stanowisko powyższe opiera na twierdzeniu, że po pierwsze wniosek o zwrot

kosztów zawarty w odpowiedzi na apelację był bezskuteczny, gdyż nie została ona

doręczona bezpośrednio pełnomocnikowi powoda, stąd podlegała zwrotowi

i błędnie została przyjęta przez Sąd (art. 4799 § 1 zd. 3 k.p.c.), po drugie na

rozprawie odwoławczej pełnomocnik powoda nie złożył prawidłowego wniosku

o przyznanie zwrotu kosztów.

Zarzuty powyższe są chybione. Jakkolwiek odpowiedź na apelację,

zawierająca wniosek o „obciążenie pozwanej kosztami postępowania apelacyjnego,

w tym kosztami zastępstwa procesowego pełnomocnika strony powodowej”,

złożona została z naruszeniem dwutygodniowego terminu biegnącego od dnia

doręczenia apelacji (art. 372 k.p.c.), to jej odpis został doręczony pełnomocnikowi

strony przeciwnej w sposób przewidziany art. 4799 § 1 zd. 1 k.p.c. o czym

świadczy, załączony do oryginału pisma skierowanego do Sądu, odpis książki

nadawczej korespondencji pocztowej (k. 851). Okoliczność powyższa ma jednak

znaczenie drugorzędne. Przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie wiążą

skuteczności roszczenia o zwrot kosztów procesu ze zgłoszeniem żądania zwrotu

stronie przeciwnej, tylko ze zgłoszeniem stosownego wniosku sądowi. W myśl

art. 109 § 1 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., roszczenie o zwrot kosztów

postępowania odwoławczego wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem

rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi ich

spisu albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych.

Z protokołu rozprawy apelacyjnej wynika zaś, że pełnomocnik powoda stawił się,

zajął stanowisko w przedmiocie rozpoznawanego środka odwoławczego i wniósł

o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Fakt, że skrótowy zapis protokołu

w tym zakresie brzmi: „Pełnomocnik powoda wnosi i wywodzi jak w odpowiedzi na

apelację” a nie „Pełnomocnik wnosi o oddalenie apelacji i przyznanie zwrotu

kosztów postępowania odwoławczego" oznacza jedynie, że były popierane (zostały

powtórzone) wnioski o charakterze merytorycznym i formalnym zawarte w tym

piśmie procesowym. Powyższą treść protokołu, mimo braku pożądanej precyzji,

należy uznać za dopuszczalną i potwierdzającą fakt zgłoszenia przez pełnomocnika

powoda wniosku o przyznanie zwrotu kosztów. W konsekwencji, wbrew zarzutowi

skarżącego, nie było uzasadnienia dla zastosowania rygoru z art. 109 § 1 zd. 1

k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

W tym stanie rzeczy zażalenie, w braku uzasadnionych podstaw, podlega

oddaleniu (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

md