V CZ 17/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 17/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa A.(...) Spółki z o.o. w S.

przeciwko J. W., E. T., P. T., H. B., A. B., A. K., W. K., D. R., A. K. i A. G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r.,

zażalenia strony powodowej od postanowienia Sądu Apelacyjnego

z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. akt I ACa (…), I ACz (…), I ACz (…), I ACz (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 23 listopada 2007 r. odrzucił wniesioną

przez adwokata apelację powódki od wyroku oddalającego powództwo o zasądzenie

kwoty 319 692,95 zł z ustawowymi odsetkami. Rozstrzygniecie to oparł na stwierdzeniu,

że skoro apelacją zaskarżony został wyrok w całości, to wartością przedmiotu

zaskarżenia jest kwota 319 692,95 zł, nie zaś podana w apelacji kwota 7 125 zł.

Uiszczona od apelacji opłata w kwocie 363 zł., nie jest opłatą należną. Apelacja

podlegała więc odrzuceniu na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.

Rozpoznając zażalenie, w którym pełnomocnik powódki zarzucił naruszenie art.

1302 § 3 przez jego zastosowanie, art. 1302 § 5 k.p.c. oraz art. 25 w zw. z art. 368 § 2

k.p.c. i art. 357 § 2 k.p.c. przez ich niezastosowanie, Sąd Najwyższy zważył, co

następuje:

Powołana

w

uzasadnieniu

zaskarżonego

postanowienia

uchwała

Sądu

Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2007 r., III CZP 77/07 (LEX nr 283349) podjęta została

na tle innego, niż w niniejszej sprawie, stanu faktycznego. Przedstawione w niej

argumenty nie mogły więc - wbrew stanowisku Sądu Apelacyjnego - uzasadniać

rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu. W uchwale tej Sąd

Najwyższy trafnie zauważył, że w sytuacji, gdy apelacja wnoszona przez adwokata nie

została opłacona, a ponadto nie została w niej oznaczona wartość przedmiotu

zaskarżenia, to bezcelowe byłoby wzywanie do uzupełnienia braku formalnego apelacji

przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, skoro ze względu na jej nieopłacenie

i tak apelacja podlega odrzuceniu (art. 1302 § 3 k.p.c.). Inna zupełnie sytuacja

procesowa zaistniała w rozpoznawanej sprawie, bowiem adwokat wskazał w apelacji

wartość przedmiotu zaskarżenia i uiścił należną od wskazanej wartości opłatę. Apelacji

nie można było zatem potraktować również jako opłaconej tylko częściowo i odrzucić ją

na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z

dnia 24 listopada 2006 r., III CZ 70/06, niepubl.).

Skoro Sąd Apelacyjny uznał, notabene trafnie, że wskazana w apelacji wartość

przedmiotu zaskarżenia, w świetle granic w niej oznaczonych, budzi zastrzeżenia, to stosując odpowiednio art. 25 § 1 k.p.c. w zw. z art. 368 § 2 in fine k.p.c. oraz art. 1302 §

5 k.p.c. - powinien wydać postanowienie, w którym określiłby prawidłową wartość

przedmiotu zaskarżenia. Po ustaleniu, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest wyższa

od wskazanej w apelacji Sąd Apelacyjny zobowiązany był wezwać adwokata powódki

do uiszczenia brakującej opłaty sądowej pod rygorem odrzucenia apelacji (art. 130 3 § 1

w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 39815 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).