V CZ 164/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 164/12

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa K. H.

przeciwko B. N. i M. R.-N.

o naruszenie posiadania,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 maja 2013 r.,

zażalenia powódki na orzeczenie o kosztach, zawarte w pkt II wyroku Sądu

Okręgowego w W.

z dnia 10 kwietnia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 10 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację K. H.,

powódki w sprawie przeciwko B. N. i M. R.-N. o ochronę posiadania i zasądził od

powódki na rzecz pozwanych po 300 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Jako

podstawę tego rozstrzygnięcia wskazał art. 98 k.p.c.

W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w wyroku z 10 kwietnia

2012 r. powódka zarzuciła, że zapadło ono w warunkach nieważności, gdyż skład

sądu, który go wydał był sprzeczny z przepisami prawa a nadto z naruszeniem art.

98 § 3 k.p.c. poprzez niedokonanie przez Sąd samodzielnej oceny nakładu pracy

pełnomocnika w kontekście wynagrodzenia, o którym orzekł.

Powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie

sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Z akt sprawy wynika, że powódka w postępowaniu apelacyjnym złożyła

wniosek o wyłączenie sędziego C. C. (k. 287). Wniosek ten został oddalony

postanowieniem z 7 listopada 2011 r., doręczonym powódce 17 listopada 2011 r.

(k. 311). Powódka ponowiła ten wniosek na rozprawie 14 grudnia 2011 r. (k. 317), a

Sąd odrzucił go postanowieniem z 26 stycznia 2012 r. (k. 321), doręczonym

powódce 13 lutego 2012 r. (k. 325). Kolejny wniosek powódki o wyłączenie

sędziego został odrzucony postanowieniem z 23 lutego 2012 r. (k. 327). W piśmie z

5 marca 2012 r. powódka złożyła wprawdzie oświadczenie, że jej intencją

poprzednio było złożenie zażalenia na postanowienie odmawiające wyłączenia

sędziego, ale Sąd nie mógł przypisać cech zażalenia wnioskowi, który już

wcześniej rozpoznał uznając go za kolejny wniosek o wyłączenie sędziego. Trzeba

przy tym zauważyć, że żaden element pisma powódki nie wskazywał na to, że

składa ona zażalenie na wcześniejsze postanowienie, nie zaś ponowny wniosek o

wyłączenie sędziego.

Zaskarżone postanowienie zapadło na rozprawie 10 kwietnia 2012 r., gdy

postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego było już prawomocne, tak samo jak

postanowienia odrzucające kolejne wnioski o wyłączenie sędziego. Nie sposób

zatem zgodzić się z zarzutem, że postanowienie to zapadło w warunkach

nieważności postępowania.

2. Stosownie do treści art. 98 k.p.c. strona przegrywająca proces ma

obowiązek zwrócić przeciwnikowi koszty procesu niezbędne do podjęcia celowej

obrony

jego

praw,

w

tym

koszty

zastępstwa

procesowego,

jeżeli

był

reprezentowany przez pełnomocnika zawodowego. Zgodnie z art. 109 § 1 k.p.c.

roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeżeli strona najpóźniej przed zamknięciem

rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku nie złoży spisu kosztów

albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych. Z urzędu

sąd orzeka tylko o kosztach należnych stronie, która działa bez fachowego

pełnomocnika.

Pełnomocnik

reprezentujący

pozwanych

w

postępowaniu

apelacyjnym wniósł o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania, a skoro nie

złożył spisu kosztów, a to Sąd powinien obliczyć ich wysokość taryfowo.

Wysokość

procesowego

kosztów

należnych

stronie

tytułem

kosztów

przez

adwokata

ustala

się

wykonywanego

zastępstwa

według

stawek

określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U.

Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wysokość wynagrodzenia fachowego pełnomocnika

w sprawach o ochronę posiadania na mocy § 8 pkt 4 rozporządzenia wynosi 156 zł,

przy czym stawki minimalne za prowadzenie spraw w postępowaniu apelacyjnym

wynoszą przed sądem apelacyjnym – 75% stawki minimalnej, jeżeli sprawę

prowadził ten sam adwokat. Z § 2 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia wynika, że

zasądzając opłatę za czynności fachowego pełnomocnika z tytułu zastępstwa

prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter

sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia

i rozstrzygnięcia.

Podstawę

zasądzenia

opłaty

stanowią

stawki

minimalne

określone w rozporządzeniu. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna

stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Kwota przyznana

pozwanym tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu

apelacyjnym mieści się zatem w taryfowych stawkach wynagrodzenia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814

k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

db