V CZ 159/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 159/12

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSN Marta Romańska

w sprawie z wniosku R. S.

przy uczestnictwie M. S. i E. S.

o wykreślenie hipoteki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 maja 2013 r.,

zażalenia uczestnika postępowania M. S.

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 2 sierpnia 2012 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił

apelację uczestnika M. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 20

lutego 2012 r., mocą którego Sąd ten utrzymał w mocy wpis referendarza

sądowego wykreślający hipotekę przymusową wpisaną w Kw […]. W ocenie Sądu

brak formalny apelacji polegający na wykazaniu umocowania pełnomocnika nie

został usunięty, bowiem wnoszący apelację w imieniu uczestnika adwokat,

zamiast dokumentu pełnomocnictwa umocowującego go do złożenia apelacji „w

sprawie z wniosku R. S. o wykreślenie hipoteki” złożył dokument pełnomocnictwa,

z którego wynikało umocowanie do reprezentowania uczestnika „w sprawie o wpis

hipoteki przymusowej kaucyjnej”.

W zażaleniu na to postanowienie uczestnik zarzucił naruszenie art. 373 i art.

6268 § 7 k.p.c. podnosząc, że brak formalny apelacji został uzupełniony

w zakreślonym terminie. Wniósł o uchylenie

zaskarżonego postanowienia

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Zgodnie z art. 89 § 1 k.p.c. określone w tym przepisie dokumenty,

z zastrzeżeniem wyjątku przewidzianego w § 2, stanowią wobec sądu i uczestników

postępowania

wyłączny

dowód

udzielenia

pełnomocnictwa

procesowego.

W orzecznictwie przyjmuje się, że dołączenie do pisma procesowego dokumentu

pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu jest, w myśl art. 126 § 3 k.p.c.,

warunkiem formalnym, wobec czego w razie niezachowania tego warunku należy

wezwać do jego uzupełnienia w zakreślonym terminie, stosownie do art. 130, 370

lub 373 k.p.c. (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r., III CZP

74/03, OSNC 2005, nr 1, poz. 6, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2005 r.,

III UZ 29/04, OSNP 2005, nr 11, poz. 165 oraz postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 15 maja 2008r., I CZ 34/08, niepubl.).

Z akt sprawy wynika, że apelacja uczestnika od postanowienia Sądu

Rejonowego w S. z dnia 20 lutego 2012 r. została złożona przez adwokata A. K.

Adwokat A. K. reprezentowała uprzednio M. S. w postępowaniu o wpis hipoteki

przymusowej, w którym to postępowaniu miał on status wnioskodawcy, a status

uczestnika miał m.in. R. S. W tym postępowaniu adwokat A. K. legitymowała się

pełnomocnictwem M. S., z którego wynikało, że jest to umocowanie do

reprezentowania go w postępowaniu w sprawie o wpis hipoteki przymusowej.

Zważywszy, że do apelacji, o której wyżej była mowa, nie został dołączony

dokument pełnomocnictwa, przewodniczący wezwał pełnomocnika do złożenia

takiego dokumentu wskazując jednocześnie, że pełnomocnictwo znajdujące się

w aktach sprawy nie stanowi dostatecznego umocowania do złożenia apelacji

w postępowaniu, w którym M. S. ma status uczestnika, a postępowanie, z wniosku

R. S., dotyczy wykreślenia hipoteki. W wykonaniu tego wezwania, w zakreślonym

terminie tygodniowym, złożony został dokument, z treści którego wynikało, że M. S.

udziela m.in. adwokatowi A. K. pełnomocnictwa do reprezentowania go w

postępowaniu przez Sądem Rejonowym i przed Sądem Okręgowym w K. w

postępowaniu odwoławczym, w sprawie o wpis hipoteki przymusowej w KW nr […].

W ocenie Sądu Okręgowego tej treści dokument nie uzasadniał przyjęcia, że

pełnomocnik wykazał swoje umocowanie. To stanowisko Sądu skarżący trafnie

kwestionuje. Złożony w wykonaniu wezwania do usunięcia braków apelacji

dokument pełnomocnictwa nie nasuwa wątpliwości co do treści. Odczytując jego

treść nie można kierować się potocznym rozumieniem słów: „wpisanie”,

„wykreślenie”, skoro są to pojęcia języka prawnego, przy czym ustawa w art. 626 8

§ 7 k.p.c. za wpis w księdze wieczystej uznaje również wykreślenie dokonane w tej

księdze. Wynikający przeto z ustawy nakaz uznawania za wpis również wykreślenia

powoduje, że istniały wszelkie podstawy do przyjęcia, że ze złożonego

pełnomocnictwa wynikało umocowanie m.in. adwokata A. K. do reprezentowania M.

S., tu: apelującego, w sprawie nie tylko o wpisanie hipoteki, ale też w sprawie o

wykreślenie

(wpisanej)

hipoteki

w

oznaczonej

księdze wieczystej,

w

postępowaniach przed sądem pierwszej i drugiej instancji. Brak apelacji został tym

samym prawidłowo uzupełniony i nie było podstaw do jej odrzucenia.

Z przedstawionych przeto przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15

§ 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

jw