V CZ 157/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 157/12

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa I. S.

przeciwko C. R.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 maja 2013 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 1 października 2012 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym przez pozwaną I. S. postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił

jej skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 22 maja 2012 r. Sąd Apelacyjny,

powołując się na to, że przedmiot zaskarżenia jest niższy niż 75 tys. zł uznał, iż na

podstawie art. 3982 § 1 k.p.c. w brzmieniu tego przepisu sprzed nowelizacji

kodeksu postępowania cywilnego, która weszła w życie w dniu 3 maja 2012 r., jest

ona niedopuszczalna. W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia jako wydanego z naruszeniem art. 9 ust.1 ustawy z dnia 16 września

2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. z 2011 r., Nr 233 poz. 1381).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Redakcja art. 9 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy –

Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, w odniesieniu do

skargi kasacyjnej, stwarza podstawy dla dwóch różnych sposobów jego wykładni.

Można założyć, tak jak uczynił to zapewne Sąd Apelacyjny, że skoro ustawodawca

tylko w odniesieniu do jednego ze środków zaskarżenia (apelacji) wyraźnie

wskazał, że przepisy zawarte w nowelizacji stosuje się do apelacji wniesionych po

dniu wejścia w życie ustawy, to do innego środka zaskarżenia, czyli do skargi

kasacyjnej nie stosujemy tej zasady. Przepis art. 398 2 § 1 k.p.c., w brzmieniu jakie

otrzymał on po 3 maja 2012 r., miałby wobec tego zastosowanie do skargi

kasacyjnej złożonej w postępowaniu, wszczętym pozwem lub wnioskiem, po tej

dacie.

Taka

wykładnia

tego

przepisu

pozostaje

jednak

w

sprzeczności

z charakterem postępowania wszczętego skargą kasacyjną. Jak wynika z art. 9

ust. 1 wspomnianej ustawy nowelizacyjnej jej przepisy, a wiec także art. 398 2 § 1

k.p.c. w nowym brzmieniu, stosuje się do postępowań wszczętych po dniu 3 maja

2012 r. Prawomocny wyrok sądu II instancji kończy w zasadzie postępowanie

w sprawie. Stronie przysługuje jedynie możliwość, gdy spełnione są ściśle

określone przesłanki, wszczęcia postępowania kasacyjnego w celu zbadania, czy

wyrok Sądu Apelacyjnego odpowiada prawu. Dlatego istnieją silne przesłanki, aby

postępowanie wszczęte skargą kasacyjną traktować jako postępowanie nie

całkiem, bo w tej samej sprawie, ale jednak odmienne (nowe) od postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu II instancji. Z tego względu dla

reprezentowania strony w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wymagane jest

pełnomocnictwo obejmujące także to postępowanie. Dlatego przez postępowanie,

o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej k.p.c., należy również rozumieć

postepowanie wszczęte skargą kasacyjną. Rację ma więc skarżąca wskazująca, że

jej skarga kasacyjna, złożona po 3 maja 2012 r., jest dopuszczalna, skoro wartość

przedmiotu zaskarżenia nie była niższa niż 50 tys. zł.

Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 15 k.p.c.

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

db