V CZ 157/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 157/04

POSTANOWIENIE

Dnia 26 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Gerard Bieniek

SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa (…) Zakładów Chemii Gospodarczej "P.(…)" Spółki z o.o. w P.

przeciwko M. K. i J. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2005 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 sierpnia 2004 r.,

sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił jako spóźnione apelacje

pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 marca 2002 r. uznając, że brak

było podstaw do przywrócenia pozwanym terminu do wniesienia apelacji. Sąd Okręgowy

stwierdził, że skoro w okresie od lutego 2000 r. do lipca 2003 r. pozwani przebywali w

USA bez pozostawienia w kraju informacji o swoim miejscu zamieszkania lub pobytu

istniały podstawy do ustanowienia dla nich kuratora procesowego na podstawie art. 143

k.p.c., to zaś wykluczało możliwość przyjęcia, iż pozwani znaleźli się w sytuacji, o której

mowa w art. 168 § 1 k.p.c. Wskazał, że w szczególności nie wchodziło w rachubę

przywrócenie terminu w sytuacji, gdy przebywanie pozwanych poza granicami kraju

spowodowane było ukrywaniem się przed organami ścigania w związku z wszczętym

wobec nich postępowaniem przygotowawczym oraz że w żadnym razie tego rodzaju

okoliczności nie mogą być uznane za szczególne w rozumieniu art. 169 § 4 k.p.c.

W zażaleniu pozwani zarzucili, że ustanowienie dla nich kuratora nie zapewniało

im należytej ochrony ze względu na absolutną bierność kuratora, w tym - niewniesienie

apelacji od wyroku bezzasadnie uwzględniającego powództwo, zwłaszcza w stosunku

do pozwanego, który nie powinien być w ogóle stroną postępowania. Zdaniem

skarżących, przebywanie poza granicami kraju i związany z tym brak wiedzy o

orzeczeniu Sądu Okręgowego z dnia 20 marca 2002 r. powinny być uznane za

okoliczności, o których mowa w art. 168 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia.

Jak to trafnie zauważył Sąd Apelacyjny w zaskarżonym postanowieniu, nie

można uznać, iż strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy,

jeżeli w jej imieniu występował w sprawie kurator ustanowiony dla osoby nieznanej z

miejsca pobytu (art. 143 k.p.c.). Kurator ustanowiony jest bowiem dlatego, że istnieje

potrzeba podjęcia obrony praw strony nieobecnej. W ten sposób możność obrony jest

zapewniona, a w tym - możność zachowania wszystkich wymaganych terminów

procesowych. W rozpoznawanej sprawie kurator pozwanych nie wniósł apelacji, nie

sposób więc było w ogóle rozważać kwestii niezachowania przez niego wymaganego

terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 385 w zw. z

art. 397 § 2 w zw. z art. 39319 k.p.c.).