V CZ 146/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 146/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Łukasza S.

przeciwko Stanisławowi W.

o uchylenie wyroku sądu polubownego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia pozwanego na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu

Okręgowego

z dnia 28 lipca 2011 r.,

1.

2.

3. uchyla zaskarżone postanowienie i zasądza od powoda

na rzecz pozwanego kwotę 425 (czterysta dwadzieścia

pięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

apelacyjnego,

zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 120

(sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa

procesowego w postępowaniu zażaleniowym,

nakazuje Sądowi Okręgowemu aby zwrócił pozwanemu

uiszczoną przez niego opłatę od zażalenia w wysokości

30 zł.

Uzasadnienie

W sprawie z powództwa Łukasza S. przeciwko Stanisławowi W. o zapłatę,

wszczętej przez powoda przed sądem polubownym, Stały Sąd Polubowny przy

Stowarzyszeniu […] we W. wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2010 r. oddalił powództwo

wskazując w motywach rozstrzygnięcia, że nie jest właściwy do rozpoznania

sprawy. Na skutek skargi powoda o uchylenie wyroku sądu polubownego, Sąd

Rejonowy wyrokiem z dnia 28 marca 2011 r.:

1. uchylił wyrok Stałego Sądu Polubownego przy Stowarzyszeniu […] we W. z dnia

6 kwietnia 2010 r.

2. zasądził od pozwanego na rzecz powoda 742 zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania.

Na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego, Sąd Okręgowy

wyrokiem z dnia 28 lipca 2011 r., po prawomocnym sprostowaniu tego wyroku

postanowieniem z 4 października 2011 r.:

1. zmienił zaskarżony wyrok w punkcie pierwszym w ten sposób, że odrzucił skargę

powoda na wyrok sądu polubownego,

2. oddalił apelację w pozostałej części,

3. zasądził od pozwanego na rzecz powoda 425 zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania apelacyjnego. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy stwierdził, że apelacja

pozwanego była zasadna, natomiast w zakresie kosztów procesu odwołał się do

zasady z art. 98 k.p.c. odpowiedzialności za wynik procesu. Zażalenie na

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w punkcie trzecim

wyroku z dnia 28 lipca 2010 r. złożył pozwany. Domagając się jego zmiany

i zasądzenia wskazanej tamże kwoty 425 zł na jego rzecz od powoda i kosztów

postępowania zażaleniowego, zarzucił naruszenie art. 98 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione.

Art. 98 k.p.c. wyraża w zakresie kosztów procesu zasadę odpowiedzialności

za jego wynik, co oznacza, że strona przegrywająca sprawę zwraca na żądanie

przeciwnika koszty procesu. Dla oceny, czy strona przegrała sprawę, obojętne jest,

czy ponosi ona winę za prowadzenie procesu. Sam fakt, że sprawę przegrała,

choćby nawet tylko formalnie, kwalifikuje ją jako stronę przegrywającą i obowiązuje

do zwrotu kosztów przeciwnikowi

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

9 października 1967 r., I CZ 81/67, LEX nr 6221). Postanowienie Sądu

Okręgowego odrzucające skargę powoda od wyroku sądu polubownego, zapadłe

w następstwie

apelacji

pozwanego,

jest

rozstrzygnięciem

dla

powoda

niekorzystnym i aczkolwiek jest to rozstrzygnięcie formalne, niewątpliwie sytuuje

powoda w pozycji strony przegrywającej proces w całości (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z 8 sierpnia 2003 r., V CK 486/02, LEX nr 172836).

O tym, która strona, i w jakim stopniu, wygrała lub przegrała sprawę

w zakresie

obowiązku

przeprowadzonego

zwrotu

porównania

kosztów

roszczeń

procesu

decyduje

dochodzonych

z

rezultat

roszczeniami

uwzględnionymi. Żadnego znaczenia, dla oceny, czy i w jakim stopniu strona

wygrała lub przegrała sprawę, nie ma natomiast to, czy sąd rozstrzygając sprawę

podzielił argumentację prawną przedstawioną przez stronę oraz czy uwzględnił

podniesione przez stronę zarzuty (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

12 stycznia 2010 r., III CZ 65/09).

Tym samym pozwany, mimo iż wnosił o oddalenie powództwa, a nie

o odrzucenie skargi i powoływał inne argumenty niż te, które zaważyły na treści

rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego - wygrał sprawę. Oznacza to, że Sąd Okręgowy

powinien był, uwzględniając prawidłową stawkę wynagrodzenia pełnomocnika

w sprawach o uchylenie wyroku sądu polubownego, zasądzić od powoda na rzecz

pozwanego kwotę 725 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie orzeka jednak w granicach zaskarżenia,

stąd też, zmieniając zaskarżone postanowienie, zasądził od powoda na rzecz

pozwanego tę kwotę, której skarżący domagał się w zażaleniu.

Z tych przeto względów, na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 i §3 w związku

z art. 39816 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98

§ 1 i 3 w związku z art. 108 § 1 i art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz § 6

pkt 1 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Mając na uwadze, że zażalenie było oczywiście uzasadnione, powód

bowiem był stroną przegrywającą proces, a nadto w postępowaniu apelacyjnym

nie poniósł żadnych kosztów, jako że nie składał odpowiedzi na apelację i nie brał

udziału w rozprawie apelacyjnej, ani też nie wnosił o zasądzenie na jego rzecz

kosztów postępowania apelacyjnego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 79 ust. 1

lit. e ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.) nakazał zwrócić pozwanemu

uiszczoną przez niego opłatę od zażalenia w kwocie 30 zł.