V CZ 141/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 141/07

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Banku (...) S.A. w K. Oddziału Regionalnego w B.

przy uczestnictwie W. N. O. i G. L.

o zezwolenie na złożenie świadczenia do depozytu sądowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania G. L. na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie i zasądza na rzecz wnioskodawcy od uczestniczki postępowania

G. L. kwotę 1.800, - (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 października 2007 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił

skargą kasacyjną uczestniczki postępowania G. L. od postanowienia tego Sądu

oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 5 stycznia

2005 r. zapadłego w przedmiocie złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu

sądowego. Sąd wskazał, że w sprawach o zezwolenie na złożenie przedmiotu

świadczenia do depozytu sądowego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

W zażaleniu na to postanowienie uczestniczka postępowania podniosła, że

skarga kasacyjna jest niedopuszczalna jedynie w sprawach dotyczących likwidacji

niedpodjętego depozytu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne. Uszło uwagi uczestniczki postępowania, że skarga

kasacyjna, poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie, przysługuje od prawomocnego

wyroku lub postanowienia kończących postępowanie w sprawie (art. 398 1 § 1 k.p.c. oraz

art. 5191 § 1 k.p.c.). Orzeczenie kończy postępowanie w sprawie, gdy zawiera, co do

zasady, merytoryczne rozstrzygnięcie istniejącego sporu. Postanowienie o złożeniu

przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego nie stanowi tak pojmowanego

orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Trafnie wskazał przy tym Sąd

Okręgowy, że dodanie pkt 5 do art. 5191 § 4 k.p.c. nie uzasadnia wnioskowania a

contrario i przyjęcia, iż pozostałe rozstrzygnięcia zapadłe w odniesieniu do złożenia

przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego mogą zostać zaskarżone skargą

kasacyjną.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 394 1 w związku z art.

385 k.p.c.). O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.