V CZ 140/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 140/07

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

w sprawie ze skargi J. D.

o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 maja 2006 r.,

sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa J. D.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „G.(…)” w W.

o wydanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r.,

zażalenia J. D. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 sierpnia 2007 r., sygn.

akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

skargę J. D. o wznowienie postępowania. Sąd wskazał, że skarga nie jest oparta na

ustawowej podstawie wznowienia.

W zażaleniu skarżąca zażądała uchylenia tego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu już z tego względu, że skarga o wznowienie

postępowania została wniesiona po terminie z art. 407 § 2 k.p.c.

Analiza

pism

procesowych

wskazuje,

że

żaląca

opiera

swoją

skargę

o wznowienie postępowania na podstawie z art. 4011 k.p.c., powołując się na wyrok TK

z dnia 30 marca 2004 r. (K 32/03), który został opublikowany w dzienniku ustaw z dnia

15 kwietnia 2004 r. Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w dniu 22

czerwca 2007 r. Tym samym, przekroczony został termin z art. 407 § 2 k.p.c. in princ, a

jednocześnie w sprawie nie zachodzi sytuacja z art. 407 § 2 k.p.c. in fine. Wbrew

twierdzeniom żalącej, chwila powzięcia wiadomości o wyroku TK nie ma znaczenia dla

rozpoczęcia biegu terminu.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art. 3941 §

3 k.p.c.).