V CZ 139/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 139/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku T.G.

przy uczestnictwie J. P. i in. ,

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia uczestnika postępowania S. P. na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 7 lutego 2011 r.,

1. oddala zażalenie,

2. przyznaje adwokat M. P. od Skarbu Państwa (Sądu

Okręgowego) kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł

podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług

tytułem

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej

uczestnikowi S. P. w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. odrzucił apelację

uczestnika postępowania S. P. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25

maja 2010 r. stwierdzając, że braki formalne apelacji, do usunięcia których w

terminie tygodniowym uczestnik został prawidłowo wezwany, zostały usunięte

z uchybieniem zakreślonego terminu.

Postanowienie to zaskarżył uczestnik zarzucając naruszenie art. 168 § 1

k.p.c. polegające na jego niezastosowaniu i niepotraktowaniu pisma zawierającego

usunięcie braków pisma jako wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków

formalnych apelacji. Zarzucił też, że nie zostało wyjaśnione, czy uczestnik został

pouczony o prawie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia

braków formalnych apelacji

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Zgodnie z art. 373 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca apelację, jeżeli

podlegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do

których usunięcia strona nie była wezwana zażąda ich usunięcia. W razie

nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie, apelacja ulega odrzuceniu.

Uczestnik został wezwany do usunięcia w terminie tygodniowym braków

formalnych apelacji. Wezwanie to zostało mu prawidłowo doręczone w dniu 26 lipca

2010 r., zatem termin tygodniowy upływał z dniem 2 sierpnia 2010 r.

Pisma procesowe stanowiące usunięcie tych braków zostały nadane w placówce

pocztowej operatora publicznego (art. 165 § 2 k.p.c.) w dniu 3 sierpnia 2010 r.,

a więc

z

uchybieniem

zakreślonego

terminu.

Usunięcie

braków

apelacji

z uchybieniem terminu skutkuje, zgodnie z treścią przytoczonego na wstępie art.

373 k.p.c., odrzuceniem apelacji. Zaniechanie odrzucenia apelacji przez Sąd

pierwszej instancji spowodowało, że postanowienie w tym przedmiocie obowiązany

był wydać sąd drugiej instancji i takie też rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego

nie może być poczytane za nieprawidłowe.

Nie było żadnej podstawy do traktowania pism uczestnika nadesłanych przy

piśmie z dnia 2 sierpnia 2010 r., nazwanym pismem przewodnim, jako wniosku

o przywrócenie terminu. Jasne brzmienie pisma i nie budzący wątpliwości cel,

dla którego pismo to zostało złożone, wyklucza przypisanie mu innej treści niż

wprost w nim wyrażona. Sąd nie miał też obowiązku informowania strony

o możliwości złożenia wniosku o przywrócenia terminu do dokonania oznaczonej

czynności procesowej i przesłankach skuteczności takiego wniosku i to zanim

w ogóle rozstrzygnął o skutkach spóźnienia w usuwaniu braków apelacji.

Obowiązek odrzucenia apelacji we wskazanych okolicznościach istniał niezależnie

od przyczyn, które do tego stanu doprowadziły.

Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 394 1 § 3 k.p.c.

w związku z art. 39814 k.p.c.).

O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd Najwyższy orzekł na

podstawie § 9 pkt 2 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

jw