V CZ 137/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 137/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa W. Międzyuczelnianej Fundacji „P.” na rzecz Emerytów i

Osób Niepełnosprawnych

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „W.”

o uchylenie uchwały ewentualnie stwierdzenie nieważności uchwał oraz o

stwierdzenie nieistnienia uchwał i stwierdzenie nieistnienia roszczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 kwietnia 2013 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 26 lipca 2012 r.,

1. oddala zażalenie;

2. zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej

kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r. odrzucił apelację

strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 marca 2012 r. z uwagi

na nieuzpełnienia jej braku formalnego w postaci wskazania wartości przedmiotu

zaskarżenia.

W zażaleniu na to postanowienie strona powodowa zarzuciła naruszenie art. 368

§ 2 k.p.c. w zw. z art. 19 § 2 i art. 25 § 1 i 2 k.p.c., art. 368 § 2 k.p.c. w zw. z art.

19-14 k.p.c., art. 373 k.p.c., art. 375 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c., art. 365 § 1 k.p.c.

oraz art 32 ust. Konstytucji. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawowe znaczenie dla oceny zasadności zażalenia ma stwierdzenie,

czy sprawa, w której wniesiono apelację ma charakter majątkowy. Wbrew

stanowisku skarżącego nie decyduje o tym sama treść żądania pozwu (domaganie

się uchylenia uchwały organu spółdzielni, stwierdzenia jej nieważności, ustalenia

nieistnienia uchwały lub nieistnienia roszczenia). Sąd Najwyższy w uchwale składu

siedmiu sędziów z dnia 10 maja 2011 r., III CZP 126/10 wyjaśnił, że o majątkowym

lub niemajątkowym charakterze tego rodzaju sprawy rozstrzyga przedmiot

zaskarżonej uchwały, którym mogą być prawa lub obowiązki o charakterze

majątkowym lub niemajątkowym. Powództwo dotyczyło uchwały odnoszącej się do

zawarcia umowy na wykonanie pomiarów inwentaryzacyjnych lokali, co ma

znaczenie między innymi dla wartości tych lokali czy wysokości opłat za ich

eksploatację. Sąd Apelacyjny ocenił zatem prawidłowo, że przedmiot tej uchwały

przesądzał o majątkowym charakterze żądania pozwu, a zażalenie podważające to

stanowisko pozbawione jest racji.

Równocześnie nie znajduje oparcia w przepisach powołanych w zażaleniu

stanowisko skarżącego, jakoby Sąd drugiej instancji był związany statusem sprawy

przyjętym przez Sąd Okręgowy, który uznał ją za sprawę o charakterze

niemajątkowym. Z uwagi na treść art. 373 k.p.c. Sąd Apelacyjny zobowiązany był

do oceny, czy apelacji może być nadany bieg, między innymi z uwagi na

spełnienie przez nią wymogów formalnych. Należy do nich wskazanie wartości

przedmiotu zaskarżenia w sprawach majątkowych (art. 368 § 2). W uzasadnieniu

powołanej wyżej uchwały z dnia 10 maja 2011 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że

ewentualne trudności w ustaleniu wartości przedmiotu sporu (odpowiednio wartości

przedmiotu zaskarżenia), nie mogą mieć wpływu na ocenę charakteru sprawy jako

majątkowej. Strona powodowa została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braku

apelacji przez wskazanie wartości przedmiotu sporu, a odmienna i wadliwa ocena

Sądu Okręgowego o spełnieniu przez skarżącego wymogów formalnych wniesionej

przez niego apelacji, nie zwalniała go od obowiązku uzupełnienia w terminie tego

braku na wezwanie sądu. Dla istnienia tego obowiązku nie miało znaczenia

wyznaczenie terminu rozprawy, skoro rozprawa została odwołana, a wezwanie do

usunięcia braków apelacji zostało wystosowane przed jej rozpoznaniem.

Bezspornym jest, że strona powodowa nie zareagowała na wezwanie do usunięcia

braków apelacji, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 373 k.p.c.

Za uwzględnieniem zażalenia nie mogło przemawiać także stwierdzenie

skarżącego, że w innych - wcześniej rozpatrywanych - sprawach tego rodzaju,

sądy nie wymagały od strony powodowej oznaczenia wartości przedmiotu sporu

lub wartości przedmiotu zaskarżenia.

Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych

podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

k.p.c.

db