V CZ 137/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 137/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący,

sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa M. T.

przeciwko J. G.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia powódki na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu

Apelacyjnego

z dnia 10 sierpnia 2011 r.,

odrzuca zażalenie w części dotyczącej kosztów postępowania

za pierwszą instancję, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2011 r. w pkt 1 zmienił

zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo oddalił i zasądził od powódki na

rzecz pozwanego 7 217 zł tytułem kosztów procesu, a w pkt 2 zasądził od powódki

na rzecz pozwanego 8 400 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

Powódka wniosła zażalenie na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt 1 i 2 wyroku,

zarzucając naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. i twierdząc, że powódka została zwolniona

od kosztów sądowych, oraz naruszenie art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie

w sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

na

rozstrzygnięcie

o

kosztach

zamieszczone

w

pkt

zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu z tego powodu, że, zgodnie z art. 3941

§ 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie

sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem

rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Gdy zaś chodzi o zmieszczone w pkt 1

zaskarżonego wyroku rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego,

należy podkreślić, że, zgodnie z art. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie

uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów

albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Sposób stosowania art. 102 k.p.c. podlega

dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej i w zasadzie wymyka się spod kontroli

sprawowanej przez Sąd Najwyższy, chyba że zaskarżone orzeczenie zostało

wydane z rażącym naruszeniem reguł wprowadzonych

w tym przepisie

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2011 r., IV CZ 136/10,

niepubl.).

Ustalenie

zaś,

czy

w sprawie

zachodzi

stanowiąca

podstawę

zastosowania art. 102 k.p.c. przesłanka w postaci szczególnie uzasadnionego

wypadku, zależy od swobodnej oceny sądu. Ocena ta musi jednak uwzględniać

wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na jej podjęcie. Nawet zwolnienie

strony od kosztów sądowych nie daje podstaw do przyjęcia automatycznie,

iż zachodzi pozwalający na zastosowanie art. 102 k.p.c. wypadek szczególnie

uzasadniony (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., V CZ

8/11, niepubl.).

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 373 w związku

z art. 39821 w związku z art. 3941 § 1 pkt 2 i pkt 3 k.p.c., art. 39814 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c.).