V CZ 135/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 135/07

POSTANOWIENIE

Dnia 23 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku K. T.

przy uczestnictwie T. T.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 13 września 2007 r., sygn. akt IV Ca (…),

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w K. w sprawie z wniosku K. T., z udziałem T. T. o podział majątku

wspólnego postanowieniem z dnia 1 czerwca 2007 r. ustalił, że w skład majątku

wspólnego uczestników postępowania wchodzi spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu

mieszkalnego o wartości 39.000 zł, ruchomości wymienione w sentencji orzeczenia oraz

równowartość samochodu osobowego marki Seat w kwocie 4500,00 zł, dokonał

podziału tego majątku przyznając wnioskodawczyni składniki wartości 39.000 zł a

uczestnikowi – o wartości 4.500 zł, zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika

spłatę w kwocie 17.250 zł, którą rozłożył na 108 rat, oddalił wniosek w pozostałej części

oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania.

Sąd Okręgowy w K., postanowieniem z dnia 13 września 2007 r., odrzucił

apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 1 czerwca

2007 r., wskazując w uzasadnieniu, że w apelacji, która została wniesiona przez

profesjonalnego pełnomocnika nie został wskazany zakres zaskarżenia, co skutkowało

jej odrzuceniem, na podstawie art. 3701 k.p.c. w zw. z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c., bez

wzywania do uzupełnienia tego braku.

Od tego postanowienia uczestniczka postępowania K. T. wniosła zażalenie, w

którym wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia opiewającą na kwotę 8.500 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5191 § 2 k.p.c. w sprawach o podział majątku wspólnego skarga

kasacyjna przysługuje jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi co najmniej

150.000 złotych. Z kolei według art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego

przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące odrzucające skargę

kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia oraz tylko na te postanowienia kończące postępowanie w sprawie, w których

przysługuje skarga kasacyjna.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest wprawdzie postanowienie

sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie ale ze względu na zbyt niską

wartość przedmiotu zaskarżenia, która eliminuje przedmiotową sprawę z kategorii spraw

tzw. kasacyjnych, na to postanowienie nie przysługuje zażalenie.

W konsekwencji, mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak

w sentencji na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 370, 394 1 § 3, 39821 k.p.c.