V CZ 131/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 131/07

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi M. G.

o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K.

z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt III Ca (…)

w sprawie z wniosku M. G.

przy uczestnictwie W. G.

o podział majątku dorobkowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2008 r.,

zażalenia M. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 sierpnia 2007 r.,

sygn. akt III Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2007 r. odrzucił zażalenie

wnioskodawczyni M. G. na postanowienie z dnia 4 lipca 2007 r. stwierdzając, że zostało

ono wadliwie skierowane do Sądu Okręgowego w K., który postanowienie z dnia 4 lipca

2007 r. wydał jako Sąd drugiej instancji.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 370 i 397 § 2

k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że zażalenie zostało wniesione

do sądu właściwego, gdyż z brzmienia art. 369 § 1 k.p.c. wynika, iż zażalenie wnosi się

do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Treść zaskarżonego postanowienia

jest związana z dokonaną przez Sąd Okręgowy oceną skutków wadliwego oznaczenia

sądu właściwego do jego rozpoznania. Sąd Okręgowy stwierdził, że kodeks

postępowania cywilnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia orzeczenia sądu

odwoławczego w drodze środka kierowanego do tego sądu. Odrzucając z tego powodu

zażalenie odwołał się do treści art. 370 k.p.c., co nakazuje przyjąć, że takie zażalenie

uznał za niedopuszczalne. Stanowisko to zostało zasadnie zakwestionowane w

rozpoznawanym obecnie zażaleniu.

W zażaleniu zasadnie zarzucono, że wadliwe oznaczenie sądu, do którego

skierowano zażalenie, podlegające faktycznie rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy nie

uzasadnia jego odrzucenia na podstawie art. 3941 § 3, 370 i 373 k.p.c.

Z tego względu zażalenie podlegało uwzględnieniu na podstawie art. 394 1 § 3 i

39815 § 1 k.p.c.