V CZ 130/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 130/07

POSTANOWIENIE

Dnia 23 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa N. Ł.

przeciwko M. D. i A. S.

o zaniechanie naruszenia patentu i zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lipca 2007 r., sygn.

akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną powoda N. Ł. od wyroku tego Sądu z dnia 20 lutego 2007 r. w części

dotyczącej żądania zasądzenia kwoty 25 000 zł, jako niedopuszczalną ze względu na

wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Apelacyjny uznał, że okoliczność, iż pozostałe

roszczenia, których skarga także dotyczy, mają charakter niemajątkowy, pozostaje bez

wpływu na możliwość objęcia zaskarżeniem kasacyjnym roszczeń majątkowych, których

wartość przedmiotu zaskarżenia nie przewyższa kwoty wymienionej w art. 398 2 § 1

k.p.c.

W zażaleniu na wymienione postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 3982

§ 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew zarzutowi skarżącego trafne jest stanowisko zajęte w zaskarżonym

postanowieniu co do tego, że o dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o prawa

majątkowe decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 398 2 § 1 k.p.c.) bez względu

na to, czy roszczenie majątkowe jest dochodzone w odrębnej sprawie, czy w sprawie, w

której dochodzone są także roszczenia niemajątkowe.

Podejmując zaskarżone postanowienie Sąd Apelacyjny jednakże błędnie uznał,

że inne, poza żądaniem zasądzenia kwoty 25 000 zł, żądania dochodzone w sprawie,

których

dotyczy

skarga

kasacyjna

wniesiona

przez

powoda,

mają

charakter

niemajątkowy. Żądaniem o charakterze majątkowym jest bowiem tak żądanie

zobowiązania pozwanych do zaniechania naruszenia patentu (art. 287 prawa

przemysłowego; zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2007 r., III CZ

12/07, niepubl.) jak i żądanie demontażu i zniszczenia bliżej określonego w pozwie

urządzenia, które to żądanie niewątpliwie ma wymiar majątkowy.

Jak wynika z akt sprawy Sądy orzekające w sprawie w całym dotychczas

przeprowadzonym postępowaniu konsekwentnie uznawały, że żądania zaniechania

naruszenia

patentu

oraz

demontażu

i

zniszczenia

urządzeń

mają

charakter

niemajątkowy. Nie można więc zarzucić powodowi, że działając w zaufaniu do sądu, tak

też potraktował te żądania we wniesionej przez niego skardze kasacyjnej. Oznaczenie w

niej wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 25 000 zł należy zatem wiązać jedynie z

zaskarżeniem w zakresie żądania zasądzenia kwoty 25 000 zł. W skardze kasacyjnej

nieoznaczona więc została wartość przedmiotu zaskarżenia w zakresie pozostałych

żądań. Do uzupełnienia tego braku skarżący powinien zostać wezwany (art. 3986 § 1

k.p.c.). O dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu

zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.) decydować będzie suma wartości zaskarżenia

wszystkich roszczeń, których dotyczy skarga.

Należy dodać, że gdyby ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia

wskazaną przez skarżącego w wyniku uzupełnienia braku, dotychczas wniesiona opłata

od skargi kasacyjnej (wniesionej przez radcę prawnego) okazała się niewystarczająca,

w zaistniałej sytuacji procesowej może ona zostać uzupełniona w terminie zakreślonym

do uzupełnienia braku, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 1302 § 3 k.p.c.).

Mając na uwadze przytoczone względy, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39816

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji.