V CZ 129/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 129/07

POSTANOWIENIE

Dnia 23 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości „R.(...)” Sp. z o.o. w M.

przeciwko M. P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 lipca 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej M. P. od wyroku tego Sądu z dnia 5 kwietnia 2007 r., wobec tego,

że zawarty w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nie zawiera uzasadnienia.

W zażaleniu na wymienione postanowienie pozwana zarzuciła „błędną ocenę

całości złożonej skargi kasacyjnej w części dotyczącej uzasadnienia zarówno podstaw

kasacji jak i wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania” i wniosła o „zmianę

zaskarżonego postanowienia i skierowanie złożonej skargi kasacyjnej pozwanej do

rozpoznania poprzez nadanie jej biegu”. Skarżąca zarzuciła, że Sąd Apelacyjny błędnie

przyjął, iż przedstawione w skardze kasacyjnej uzasadnienie odnosi się wyłącznie do

podstawy kasacyjnej, nie stanowi zaś uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew temu, co utrzymuje skarżąca w zażaleniu, w części wniesionej przez nią

skargi kasacyjnej nazwanej „uzasadnienie” zawarte zostało wyłącznie uzasadnienie

podstawy kasacyjnej (którą stanowi naruszenie art. 381 k.p.c.), brak jest zaś tam

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca nie ma

na uwadze, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.

3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) powinno nawiązywać do okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1

k.p.c. i konkretyzować przynajmniej jedną z tych okoliczności. W tym ostatnim przepisie

wymienione bowiem są okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania.

Skarżąca wprawdzie powołała we wniesionej przez nią skardze kasacyjnej

przepis art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., według którego Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

ale przepis ten, oczywiście błędnie uczyniła podstawą przytoczenia podstawy kasacyjnej

(art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.). Nie wskazała przy tym żadnych okoliczności występujących w

sprawie, które wskazywałyby na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Taka

konkretyzacja wymienionej w ustawie okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania jest zaś niezbędnym warunkiem uznania, że skarga zawiera

uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.

Wobec powyższego należało uznać, że Sąd Apelacyjny trafnie przyjął,

że wniesiona przez pozwaną skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnienia wniosku

o przyjęcie jej do rozpoznania, co stosownie do art. 398 6 § 2 w związku z art. 3984 § 1

pkt 3 k.p.c. uzasadniało odrzucenie skargi. Zażalenie jest zatem niezasadne i na

podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 k.p.c. podlega oddaleniu.