V CZ 128/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 128/12

POSTANOWIENIE

Dnia 15 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa W. G.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w K.,

Prezesowi Sądu Rejonowego w K. i Ministrowi Sprawiedliwości

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 listopada 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania

apelacyjnego, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 marca 2011 r.,

1. oddala zażalenie,

2. przyznaje od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego na rzecz

adw.

J. Kancelaria

P. Adwokacka

kwotę

(sto

pięćdziesiąt ) złotych powiększoną o należny podatek od

towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu

zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w wyroku z 11 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny

zasądził od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1500

złotych tytułem zwrotu części kosztów postępowania apelacyjnego. Swoje

rozstrzygnięcie oparł na treści art. 102 k.p.c.

Powód zaskarżył to postanowienie zażaleniem, w którym wniósł o jego

zmianę i odstąpienie od obciążania go kosztami postępowania. Wskazał, że jego

sytuacja majątkowa i osobista jest wyjątkowa, co uzasadnia zastosowanie

w sprawie art. 102 k.p.c. poprzez całkowite odstąpienie od obciążania go kosztami

postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od - odnoszącej się do obowiązku

rozliczania kosztów postępowania - zasady odpowiedzialności za wynik procesu

i pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach".

Fakt ich

nastąpienia

(bądź

braku)

podlega

ocenie

sądu

orzekającego

w jednostkowym przypadku, także na tle całokształtu rozpoznanej sprawy.

Z rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie wynika, że Sąd uznał,

iż w sprawie mają miejsce szczególne okoliczności, które przemawiają za

zastosowaniem art. 102 k.p.c. Uznał jednakże, że powód może ponieść część tych

kosztów, to jest kwotę 1500 zł. Podkreślił w uzasadnieniu, że zaskarżając wyrok

Sądu pierwszej instancji, powód powinien liczyć się z tym, iż jego żądanie nie

zostanie uwzględnione, albowiem zapoznał się z treścią uzasadnienia wyroku.

Ocena, czy w sprawie ma zastosowanie art. 102 k.p.c. dokonywana jest na tle

stanu faktycznego konkretnej sprawy i należy do sądu orzekającego w sprawie.

Z oceną dokonaną przez Sąd Apelacyjny należy się zgodzić. Sąd wyjaśnił motywy

zasądzenia od powoda jedynie części kosztów postępowania i nie budzą one

wątpliwości.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Sąd Najwyższy przyznał adw. J. P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych

powiększoną o należny podatek VAT z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu, ustalając należne wynagrodzenie w oparciu o treść §

13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.

1348 z późn. zm.).

jw