V CZ 124/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 124/07

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa G. S.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Okręgowej w W.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2008 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 września 2007 r.,

sygn. akt I ACz (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 27 marca 2007 r. odrzucił pozew,

a zażalenie powoda na to postanowienie zostało odrzucone postanowieniem tego Sądu

z dnia 26 kwietnia 2007 r. Na ostatnio wymienione postanowienie powód wniósł

zażalenie, które Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 18 czerwca 2007 r.

[sygn. akt I ACz (…)]. To z kolei postanowienie zaskarżył powód skargę kasacyjną, którą

odrzucił Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 13 września 2007 r. [sygn. akt I ACz

(…)].

W uzasadnieniu ostatnio wymienionego postanowienia Sąd Apelacyjny uznał za

niedopuszczalną

skargę

kasacyjną

od

postanowienia

Sądu

drugiej

instancji

oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu I instancji odrzucające zażalenie.

Stwierdził, że z mocy art. 3981 § 1 k.p.c. skarga służy od wyroków lub postanowień w

przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania.

W zażaleniu powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające skargę

kasacyjną powód zarzucił błędną wykładnię art. 3981 § 1 k.p.c. twierdząc, że przepis ten

dopuszcza skargę kasacyjną także od postanowień kończących postępowanie, a

zaskarżone postanowienie kończy postępowanie. Nadto żalący twierdzi, że przepis art.

3982 k.p.c. określa przypadki niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej.

Powód

wniósł

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia

oraz

zmianę

postanowienia Sądu I instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Nie ma racji powód twierdząc, że o niedopuszczalności wniesienia skargi

kasacyjnej przesądza wyłącznie art. 3982 k.p.c. Ten ostatni przepis zawiera jedynie

przedmiotowe

wyłączenia,

wskazując

na

szczególne

przesłanki

przesądzające

o niedopuszczalności skargi kasacyjnej.

Natomiast przepisem określającym w sposób generalny od których orzeczeń

Sądu drugiej instancji wydanych w postępowaniu procesowym przysługuje skarga

kasacyjna jest przepis art. 3981 § 1 k.p.c. Wynika z niego jednoznacznie, że skarga

kasacyjna przysługuje nie od wszystkich postanowień kończących postępowanie

w sprawie, ale tylko od wywołujących taki skutek postanowień Sądu drugiej instancji w

przedmiocie

odrzucenia

pozwu

albo

umorzenia

postępowania.

Tymczasem

postanowienie Sądu Apelacyjnego zaskarżone skargą kasacyjną jest postanowieniem

oddalającym zażalenie, na postanowienie Sądu I instancji odrzucające zażalenie, a

zatem nie jest ono żadnym z rodzajów postanowień wymienionych w art. 398 1 § 1 k.p.c.,

od których skarga kasacyjna jest jedynie dopuszczalna. Interpretacja pojęcia „w

przedmiocie odrzucenia pozwu” użytego w art. 3981 § 1 k.p.c. podlega w orzecznictwie

ścisłej wykładni (postanowienie SN z dnia 21 marca 2006, III CSK 48/06, OSNC

2007/1/12).

W tym stanie rzeczy zażalenie powoda podlegało oddaleniu, ponieważ

zaskarżone nim postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującym prawem.

Wobec powyższego Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji, działając na

podstawie art. 39814 k.p.c. znajdującym odpowiednie zastosowania w postępowaniu

zażaleniowym przed Sądem Najwyższym na mocy art. 3941 § 3 k.p.c.