V CZ 123/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 123/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący,

sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa M. J.-C.

przeciwko K. J.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia pozwanego na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu

Okręgowego

z dnia 19 lipca 2011 r.,

uchyla

zamieszczone

w

pkt

III

zaskarżonego

postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego.

Uzasadnienie

wyroku

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 19 lipca 2011 r. w pkt I zmienił zaskarżony

wyrok Sądu Rejonowego, oddalający powództwo i zasądzający od powódki na

rzecz pozwanego 4 817 zł tytułem kosztów procesu, w ten sposób, że kwotę 4 817

zł zastąpił kwotą 2 417 zł, w pkt II w pozostałym zakresie oddalił apelację powódki,

a w pkt III wzajemnie zniósł między stronami koszty postępowania apelacyjnego.

Podkreślił, że zgodnie z art. 100 k.p.c. wzajemnie zniesiono koszty postępowania,

skoro

apelacja

została

częściowo

uwzględniona,

a

nakład

pracy

obu

pełnomocników w postępowaniu odwoławczym nie uzasadniał ani procentowego

rozliczenia kosztów, ani tym bardziej nałożenia całych kosztów na powódkę.

Pozwany wniósł zażalenie na zawarte w pkt III zaskarżonego wyroku Sądu

Okręgowego postanowienie o kosztach postępowania, zarzucając naruszenie

art. 98 i 100 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego

przyjmuje się, że stosownie do art. 100 k.p.c. podstawy do wzajemnego zniesienia

kosztów procesu zachodzą jedynie wówczas, gdy żądanie zostało uwzględnione

w około

połowie,

przy

mniej

więcej

równej

wysokości

kosztów

procesu

poniesionych przez każdą ze stron. Realny wynik wzajemnego zniesienia kosztów

procesu nie może być bowiem inny niż wynik ich rozdzielania w takim stosunku,

w jakim każda ze stron procesu przegrała (postanowienie z dnia 10 maja 1985 r.,

II CZ 56/85, niepubl.). Zasady słuszności sprzeciwiają się wzajemnemu zniesieniu

kosztów procesu na podstawie art. 100 k.p.c., w wypadku istnienia znacznej różnicy

kosztów poniesionych przez każdą ze stron oraz różnicy w kosztach, jaką powinna

każda ze stron ponieść wskutek ostatecznego wyniku procesu (postanowienie

z dnia 28 lutego 1985 r., II CZ 21/85, niepubl.). W niniejszej sprawie pozwany

trafnie podkreślił, że Sąd Okręgowy niesłusznie pozbawił go zwrotu kosztów

postępowania, jakie zostały przez niego poniesione na skutek wniesionej przez

powódkę apelacji od wyroku Sądu Rejonowego. Skoro Sąd Okręgowy oddalił

apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego oddalającego powództwo,

zmniejszając jedynie kwotę zasądzonych na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa

procesowego, należy przyjąć, że powódka wygrała proces co do kwoty, o którą Sąd

Okręgowy zmniejszył wspomniane koszty, przegrała zaś proces w zakresie kwoty

dochodzonej w pozwie. Wobec tego nie było podstaw do wzajemnego zniesienia

przez Sąd Okręgowy kosztów procesu.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 398 15 § 1

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).