V CZ 119/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 119/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa A. M.

przeciwko P. S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia pozwanego na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu

Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 czerwca 2011 r.,

1.

2. uchyla zaskarżone postanowienie i zasądza od powódki

na rzecz pozwanego 1497,20 (tysiąc czterysta

dziewięćdziesiąt siedem 0,20) złotych tytułem kosztów

postępowania apelacyjnego;

nie

obciąża

powódki

kosztami

postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2011 r. w pkt 1 zmienił

zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego, zmniejszając zasądzoną kwotę z 101 851,54

zł do kwoty 68 245,77 zł i zasądzając od pozwanego na rzecz powódki kwotę 6 481

zł tytułem kosztów procesu, a w pkt 2 oddalił dalej idącą apelację pozwanego i

zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3 595,80 zł tytułem kosztów

postępowania apelacyjnego. Pozwany wniósł zażalenie na orzeczenie o kosztach

zawarte w pkt 2 wyroku, twierdząc, że koszty te zostały przez Sąd błędnie

rozliczone, gdyż prawidłowo, przy zastosowaniu art. 100 k.p.c., powinny one

wynosić 1 497,20 zł, a nie 3 595,80 zł.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 29 czerwca 2011 r. na podstawie art.

395 § 2 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2011 r. i zasądził od pozwanego na rzecz powódki

kwotę 1 497,20 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Podkreślił, że

zażalenie pozwanego jest oczywiście uzasadnione, bowiem przy rozliczaniu tych

kosztów doszło do oczywistej pomyłki rachunkowej. Skoro nie ulega wątpliwości, że

powód utrzymał się z żądaniem w 60%, to pomyłkę tę należało skorygować. Wobec

oddalenia powództwa w 40% pozwanemu przy stosunkowym rozliczeniu kosztów

należała się kwota 5 093 + 2 700 x 40% = 3 117,20 zł. Natomiast powódce należy

się kwota 2 700 x 60% = 1 620 zł. Różnica poniesionych kosztów wynosi zatem

1 497,20 zł i taka też kwota powinna być zasądzona w pkt 2 wyroku.

Pozwany wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia

29 czerwca 2011 r., twierdząc, że prawidłowo, przy zastosowaniu art. 100 k.p.c.,

koszty postępowania apelacyjnego rzeczywiście powinny wynosić 1 497,20 zł, ale

nie na rzecz powódki, tylko pozwanego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Sąd Apelacyjny w zaskarżonym

postanowieniu prawidłowo ustalił, że różnica poniesionych przez strony kosztów

postępowania apelacyjnego wynosi 1 497,20 zł, ale nie na korzyść powódki – jak

przyjął Sąd Apelacyjny – tylko na korzyść pozwanego. Zgodnie bowiem z art. 100

k.p.c., w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie

zniesione lub stosunkowo rozdzielone. W niniejszej sprawie nie ulega zaś

wątpliwości,

że

powódka

w

postępowaniu

apelacyjnym

poniosła

koszty

w wysokości 1 620 zł, a pozwany w wysokości 3 117,20 zł. Wynikająca stąd

różnica podlega zatem zasądzeniu na rzecz pozwanego, a nie powódki.

Powódka nie może być obciążona kosztami postępowania zażaleniowego,

ponieważ względy słuszności sprzeciwiają się ponoszeniu przez nią dalszych

konsekwencji

błędnego

rozstrzygnięcia

Sądu

Apelacyjnego

o

kosztach

postępowania apelacyjnego.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 398 16

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).