V CZ 118/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 118/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Marka S.

przeciwko Romanowi J. i „E-B” Spółce z o.o. w likwidacji w W.

o udzielenie zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte

w punkcie 2 postanowienia Sądu Apelacyjnego

z dnia 30 czerwca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę w tym

zakresie Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 marca 2011 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił

wniosek Marka S. skierowany przeciwko Romanowi J. i E-B sp. z o.o. w likwidacji z

siedzibą w W. o udzielenie zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania.

Zażalenie Marka S. na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Sądu

Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r., przy czym Sąd Apelacyjny zasądził od

wnioskodawcy na rzecz uczestnika Romana J. kwotę 1 800 zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania.

Postanowienie Sądu Apelacyjnego, w części orzekającej o kosztach

postępowania, zostało zaskarżone przez wnioskodawcę, który zarzucił naruszenie

art. 745 k.p.c. w związku z art. 133 i 143 k.p.c., a także brak doręczenia mu pisma

zawierającego wniosek o zasądzenie kosztów w postępowaniu zażaleniowym.

Wskazał ponadto, iż postanowienie Sądu Okręgowego, oddalające wniosek

o udzielenie zabezpieczenia, nie podlegało doręczeniu zobowiązanym, gdyż nie

przewidują tego przepisy prawa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o udzielenie zabezpieczenia, przed wszczęciem postępowania,

został postanowieniem Sądu pierwszej instancji oddalony i w tej części

postanowienie to, wobec oddalenia przez Sąd Apelacyjny zażalenia, jest

prawomocne. Wszelkie zarzuty kierowane przeciwko temu rozstrzygnięciu muszą

przeto pozostać poza rozważaniami Sądu Najwyższego. Należy jednak wskazać,

że postanowienie rozstrzygające o kosztach postępowania zażaleniowego

w postępowaniu

zabezpieczającym

nie

jest,

w

okolicznościach

sprawy,

przedwczesne. Nietrafnie skarżący dowodzi naruszenia art. 745 k.p.c. Zgodnie

z § 1 tego artykułu, w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd

o kosztach postępowania zabezpieczającego rozstrzyga jedynie wówczas, gdy

postanowienie w tym przedmiocie zapadło w toku procesu zmierzającego do

rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, co w sprawie niniejszej miejsca nie miało, § 2

dotyczy zaś sytuacji gdy zabezpieczenie zostało udzielone, co również w sprawie

nie miało miejsca.

Niewątpliwie

postępowanie

o

udzielenie

zabezpieczenia

jest

postępowaniem, w toku którego tak wnioskodawca (uprawniony) jak i uczestnicy

(obowiązani) są uprawnieni do złożenia wniosku o zasądzenie od przeciwnika na

ich rzecz, kosztów poniesionych przez nich w toku tego postępowania.

Skuteczność takiego wniosku nie zależy od doręczenia przeciwnikowi pisma

zawierającego wniosek w tym przedmiocie. Wniosek jest bowiem kierowany do

sądu ( art. 109 § 1 k.p.c.).

Postanowienie sądu rozstrzygające o kosztach takiego postępowania,

podlega uzasadnieniu. Zaskarżone przez wnioskodawcę postanowienie nie zostało

przez Sąd Apelacyjny w ogóle uzasadnione, nie wskazano nawet podstawy

prawnej rozstrzygnięcia. W powstałej sytuacji kontrola prawidłowości zaskarżonego

orzeczenia nie była możliwa. Taki stan rzeczy powoduje, że zaskarżone orzeczenie

podlegało uchyleniu, a sprawa, we wskazanym zakresie, przekazaniu Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, co też mając na uwadze, Sąd

Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c. i na

podstawie art. 108 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji.